Okuduğunuz Kitap veya Şiirden Alıntı Bir Söz Bırakır mısınız?

Aptal değilse bile eşi benzeri bulunmaz bir nankördü insan. Olgunluğu övenlerin altında kaldı çocukluktan omzu çürüyenlerin buhranları. Perişan olmuş tüm senelerini saniyelere boğdurdular. Sokaklar kalabalık olabilir ama burası sadece benim. Bana bakan herkesin gözbebekleri benim. Ve seni, ruhundaki izden tanıdım. Bir gün her şey yoluna girer ümidiyle yaşayanların kulübünde son kibriti yakan bendim. Gerçekler üşütüyor, üstünü örtemediğim tüm hayallerimin son demi. Bu kendiliğinden var olan derin bir kuyu değil, yaratılmış bir boşluk. En ücra köşesinde parmak uçlarında yürüyerek usul usul derdini paylaştığın meskenin. Gökyüzü onlardan uzakta olduğu için bu kadar güzel, oysa sen her uçurumun en gözde durağındasın. Bağıra bağıra sustuğum her şey kanıyor şimdi, çığlık çığlığa sessizliklerin huzur odaklı yangınları. Kendinden kaçma saçmalığını empoze eden o saçma ritüellerin tümünde yine karşıma çıktım. Omzumdan öpen olmayacaksa, yine arkamı döneceğim.

Geçmişi unut Koy bir kenara Yeni bir sayfa aç Kurtar benliğini dünden Bugünün çocuğu ol Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin Şu anı hiç terk etme ne olur Sonsuza uzanan şu günü, terk etme
Zülfü Livaneli