Güzel bir söz ya da kitap alıntısı bırakır mısınız?

Şimdilerde düşünüyorum. Biraz kirli olunca ayaklarımızı bile çekinip sokmadığımız suları içimize sokmuşuz. İnsanın çoğu su. Kendimizi kirletmeye çekinmiyoruz, içimizdeki kirlenen sulardan iğrenmiyoruz. Kötülük, kavga, nefret dolu içimizdeki denizler.
Ne kadar da farkında değiliz olan bitenlerin. İçimizin. Böyle bir dünyada, dua etmediğimiz tefekkür etmediğimiz her gün biraz daha kirleniyor, bulanıklaşıyor içimizdeki sular.

Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar,
Ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun için, ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin,
Hedefe hızlı giden, yavaş kadar geç varır.

“Bir şey yap, güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir şey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir şey gör veya güzel güzel bir şey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla. Ama hep güzel şeyler olsun. Çünkü her insan ölecek yaşta.”