Michelangelo Merisi da Caravaggio'nun ünlü çalışmasını yorumlayabilir misiniz?

Barok döneminin en ünlü ressamlarından biri olan Caravaggio’nun İsa’yı gömme adlı tablosu tuval üzerine yağlı boya tekniğiyle 1602-1603 yılları arasında yapılmış. Resme hakim olan gölge ve ya karanlık hissi, sanatçının renkleri karıştırarak bulduğu kendine has bir siyahtan ortaya çıkmıştır. Sanatçı diğer tablolarında olduğu gibi bu tabloda da ışık gölge oyunlarını kendine has tekniğiyle yansıtarak olayı sahnelemiş. Genel anlamda renk kullanımı, anlatıdaki dramatik yapıya hizmet eder ve resimdeki hüznü, karamsarlığı hissettirecek şekilde seçilmiş diyebiliriz. Diğer tablolarında olduğu gibi bu tabloda da sanatçının doğal gerçekçiliği son derece başarılı şekilde yansıttığını görüyoruz.

Tablonun merkezinde, İsa’nın çarmıhtan indirildikten sonraki hali resmedilmiş. İsa’nın cansız bedeni etrafında hüzünleri yüzlerinden okunan figürler dikey hatlarla ifade edilirken İsa yatay olarak ifade edilmiş ve denge bu şekilde sağlanmış. Figürlerden biri İsa’yı sırtından diğeri de bacaklarından tutmuştur. Korku, endişe, üzüntü gibi bir çok karamsar ruh halini yüzlerinden okuyabildiğimiz diğer figürlerden en sağda arkada olanı ellerini yukarıya kaldırmış ve yukarıya bakmaktadır. Tanrıya yakardığını düşünmeme sebep olmuştur bu vücut hareketi ve bakış açısı. Onun önünde duran bir diğer kadın figürü de eliyle yüzünün bir kısmını kapatarak üzüntüsünü dışa vurmaktadır. İsa’nın yüzündeki ifade ve vücut hareketi ölümün ve son buluşun katı ve net bir biçimde ifadesidir bana göre.

Resimde hiç şüphesiz vurgu İsa figürüdür. Bütün figürlerin ilgi odağı, bakış yönü İsa’yı gösterir. Ayrıca Koyu/mat renklerin hakim olduğu tabloda açık ten rengiyle hemen göze çarpması sebebiyle de vurgunun İsa figürü üzerinde olduğunu söyleyebiliriz.

Resimde figürler son derece realizedir. Fakat bu realistlik Rönesans dönemi realistliğiyle örtüşmez. Caravaggio’nun eserlerinde amaç, Rönesansta olduğu gibi kusursuz bir işçilikle realist figürler ortaya koymak değil içeriğe hizmet eden bir biçim olarak realizme başvurulma görülür. Rönesans’taki durağanlığa karşılık hareketlilik bu tabloda da diğer Caravaggio tablolarında da büyük yer tutar.

Işığı ve gölgeyi dilediği gibi kullanarak da ambiansı istediği şekilde yansıtmıştır.

Bu tabloda ışık kullanımı bir fotoğraf makinesi flaşı patlamış gibi bir his verir izleyiciye. Parlak net figürlerden karanlığa gömülen figürlere bir geçiş söz konusudur çünkü.

30 yıl savaşları esnasında yaşamış olan sanatçı, kilise ressamlığı yapmış olmasına rağmen kilisenin tepkisini çekmiştir. Bunun sebebi dini konularda ele aldığı azizleri ve ya peygamberleri doğaüstü bir güzellikte resmetmeyip, olabildiğince gerçekçi bir doğallıkta insan olarak resmetmiş olmasıdır. Meryem’in Ölümü sahnesinde, Meryem’in şişmiş bir halde tasvir edilmesinin tepki çekmesinin sebebi de tam olarak budur. Bu tabloda da insana dair olan ölümü, gömülmeyi İsa’ya yakıştırarak dönemin Katolik anlayışına protest bir tavır geliştirmiştir.

mirasını oğluna bırakan babanın ölümü ve hemen sonrasında kızının "amaaan bana bi şeyler oluyor" tepkisi. mirası aldığını öğrenin oğlanında babasının elini ayağını öpme refleksi. baş tarafındaki duran damatta kayınbabanın kulağına ana bacı sövmekte bu arada.