
bir ara sahne almıştım turnelerde. :)

bence oynamak güzeldir ben sahne almadim ama güzel eğlenceli olabileceğini düsünüyorum
İzlemek daha güzel.
Cevap
5Cevap
3 yıl devlet tiyatrolarında görev aldım her iki tarafında da bulundum. Oynamak çok daha keyifli.
İzlemek güzel. Tüh senide izlemek isterdim sahnede:)
:D :D
İzlemek nasıl birşey bilmiyorum. Yıllarca koşa koşa çıktım o sahneye muazzam bir duygu. Hasretle bekliyorum tekrar çıkıcağım günleri
Tiyatro izlemek büyük keyiftir.
Ben öğrencilik ve askerlik yıllarımda fıkraları oyuna dönüştürüp skeç gibi sahnelerdim. Onun keyfi daha büyüktür.
Becerebilseydim oynamak derdim ama izlemek daha zdvkli
Bence her iksiide ayrı bir güzel ama ben oynamayı tercih ederdim ☺️
İzlemek çok keyifli oynamak gibi bir deneyimim olmadı ama o daha keyiflidir kesinlikle
Tiyatro izlemek çok keyifli. Canlı sinemanın içinde gibi bir his veriyor
Oynamak. okulda ilk Türk tiyatrosonu oynamıştık. Çok zevkliydi
Oynamak daha zevklidir diye düşünüyorum.
Kesinlikle Oynamak. Herkes en az bir kere tiyatro oynamalı ve o ortamı yaşayıp tatmalı
Oynamayı o kadar çok isterdim ki.
Başrol oynamıştım çok zor ama keyifliydi.
Oynayıpta o atmosferi tatmak daha güzeldir.
Izlemek ne gülermiş ya :)
Gnlermis
Bence oynamak daha iyi.
Oynamak.
Oynamak kesinlikle :)
İzlemek bence
Oynamak
Oynamak
İkisi de muazzam.
Oynamak derim
oynamak
oynamak
Oynamak bence
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Merhaba, 🥰Tiyatro öyle bir dünya ki içinde de olsanız, dışında da olsanız insana huzur veren, nefes almanızı kolaylaştıran, aşkla, mutlulukla insanı heyecanlandıran bir sanat dalıdır.
Aslında eminim ki sanatın her dalı insana büyük bir haz veren muhteşem duygulara sahiptir. Hele bir de birçok sanat dalı, iç içe uyarlanmış bir şekilde sunuluyorsa tadından yenmez.
Ben, izlerken farklı farklı duygular hissediyorum. Oyunu, ister istemez bir oyuncu gözüyle izliyorum. Oyuncuların performanslarını gözlemliyorum. Karakterleri nasıl yaşamışlar, nasıl yaşatıyorlar, onların karakter yorumları nasıl, karakteri nasıl düşünerek oynuyorlar, ben olsam nasıl davranırdım, bedenimi ve mimiklerimi nasıl kullanırdım diye düşünüyorum. Dekorun, kostümün, ışığın kullanımlarına bakıyorum. Biliyorsunuz ki tiyatro, bir ekip işidir. Oyuncuların birbirine uyumuna, mekanın nasıl bir dekorla anlatıldığına, ışığın geçişlerine, müzik kullanımı vs. Hepsine dikkat ediyorum. Bütün bunları aklımın bir köşesine not ediyorum. Yarın, öbür gün benim canlandıracağım bir rolde belki buradan yararlanabileceğim doneler işime yarayabilir ve bende kendi yorumumla harmanlayabilirim.
Kendim oynarkense, bunun tarifi bile tüylerimi diken diken ediyor. Mesela son 6 yıldır Kedi Sahne Sanatları’nda Haldun Dormen, Göksel Kortay, Hakan Altıner ve çok değerli oyuncu arkadaşlarımla oynadığımız “Kibarlık Budalası” oyunumuzda bile her sahneye çıkışımda tuhaf, garip, acayip güzel duyguların barındığı, heyecanımın sanki ilk defa sahneye çıkıyor gibi olması, kalbimin hızlı atışlarını duymam bana acayip bir haz veriyor. Çok güzel bir mutluluk bu. Hele ki perde açılıp, seyircilerimizle buluşunca heyecanım kat ve kat artıyor. Oyunun sonundaki alkışlar inanın, çuval dolusu altından çok daha değerli oluyor.
Anlayacağınız, ister seyirci ister oyuncu olalım. Hepsi muhteşem duygular ve heyecanlar veriyor. Benim için ikisi de büyük keyif ve zevk veren, hayatım için hiç bir zaman unutulmayacak şahane birikimlerdir.
Sağlığım el verdiği sürece sahnede olmak ve seyircilerimizle buluşmak dileğiyle...🙏
Sevgilerimle...