En sevdiğiniz şiiri paylaşır mısınız benimle?

TOPAL ASKER

Ey saçları “alagarson” kesik hanım kız!

Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız!

Bacağımla alay etme pek topla diye.

Bir sorsana o topallık nerden hediye ?

Sen Şişli’de dansederken her gece, gündüz

Biz ötede ne ovalar, çaylar, ne dümdüz

Yaylaları geçtik, karlı dağları aştık;

Siz salonda dansederken bizler savaştık.

Ey dudağı kanım gibi kıpkırmızı kız,

Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız!

Olan işler dimağını azıcık yorsun!

Biliyorum elbisemle eğleniyorsun;

Biliyorum baldırını o kadar nazla

Örten bir tek ipek çorap kıymetçe fazla

Benim bütün elbisemden… Hatta kendimden…

Biliyorum: Çünkü bugün şu dünyada ben

Neyim? Bir hiç… işe güce yaramaz, topal…

Sen sağlamsın senin hakkın dünyadan zevk al:

Çünkü orda düşmanlarla boğuşurken biz

Siz muhteşem salonlarda şarap içtiniz!

Ey gözünün rengi bana yabancı güzel,

Her yolcunun uğradığı ey hancı güzel!

Sen yabancı kucaklarda yaşarken her gün

Yapıyorduk bizde kanla, barutla düğün.

Sen o sıcak odalarda cilveli, mahmur

Dolaşırken… Biz de tipi, fırtına, yağmur,

Kar altında kanlar döktük, canlar yıprattık;

Aç yaşadık, susuz kaldık, taşlarda yattık

Sen açılmış bir bahardın, biz kara kıştık;

Bizden üstün ordularla böyle çarpıştık…

Gülme bana bakıp pek arsız arsız

Sen ey dışı güzel, fakat içi çamur kız!

Sana karşı haykıranı mecbursun dinle;

Bugün hesap göreceğiz artık seninle:

Ben cephede geberirken, geride vatan

Aşkı ile bin belalı işe can atan

Anam, babam, karım, kızım eziliyorken

Dağlar kadar yük altında… Gel, cevap ver, sen

Bana anlat, anlat bana, siz ne yaptınız?

Köpek gibi oynaştınız, fuhşa taptınız!

Anavatan boğulurken kıpkızıl kanda

Yalnız gönül verdiniz siz zevke, cazbanda…

Ey nankör kız, ey fahişe unutma şunu:

Sizin için harbederken yedim kurşunu.

Onun için topal kaldı böyle bacağım,

Onun için tütmez oldu artık ocağım.

Nazlı nazlı yatıyorken sen yataklarda

Sallanarak ölü kaldık biz bataklarda.

Kalbur oldu süngülerle çelik bağrımız,

Bu amansız boğuşmada öldü yarımız,

Ya siz nasıl yaşadınız? Bizim kanımız

Size şarap oldu sanki… Şehit canımız

Güya sizin mezenizdi! Yiyip içtiniz;

Zıpladınız,kudurdunuz arsız,edepsiz!…

Gerçi salonlarda “yıldız” dı senin adın,

Hakkikatte fahişesin ey alçak kadın!

Ey allıklı ve düzgünlü yosma bil şunu:

Bütün millet öğrenmiştir senin fuhşunu.

Omuzunda neden seni fuzuli çeksin?

Kinimizin şiddetiyle gebereceksin!..

Dalgayla kıyının aşkı hiç biter mi ?

Hiç vazgeçer mi dalga kıyıya uzanmayı ?

Kıyı terk eder mi kendine kapanan dalgayı

Ya gündüz ile gecenin aşkı?

Gece mavi bir elmas gibi süzülürken.

Gündüze feda etmekten vazgeçer mi bütün ihtişamını ?

Ayrılırlar mı birbirlerinden ?

Elle ele tutuşmaktan vazgeçerler mi ?

Ya suyla ateşin aşkı ?

Onların sevdası biter mi peki ?

Ateş sönmekten vazgeçer mi ?

Peki su ?

Su tüm sadeliğine rağmen titreyip buhar olmaktan bıkar mı ?

Ya da toprak ile çiçek ?

Toprak fersah fersah uzanıp çiçeğine serilmekten vazgeçer mi ?

Ya çiçek ?

Çiçek sımsıkı toprağına bağlanmaktan bıkar mı ?

Ya da kırlangıç ile gökyüzü ?

Gökyüzü kucağını kırlangıca açmaktan sıkılır mı ?

Kırlangıç bütün özgürlüğüyle gökyüzüne kanat çırpmaktan usanır mı ?

Hepsinden vazgeçtim..

Ya bir anne..

Bir anne evladına hasretle sarılmaktan, kokusunu içine çekmekten hiç bıkar mı ?

Ya evlat.

Anneye özlemi unutur mu ?

Hangi dizin dibinde daha huzurlu uyuyabilir ki ?

Peki ya ben ?

Gülüşünü dinlemekten bıkar mıyım ?

Her gece benimle uyumandan ?

Her sabah beni uyandırmandan sıkılır mıyım ?

Resimlerine bakmaktan ?

Seni sevmekten hiç usanır mıyım ?

Ben senden vazgeçebilir miyim ?

Hayır...

Bu da bana ait :)) Söz müzik GönülDostu07

BENİ GÜZEL HATIRLA

Beni güzel hatırla

Bunlar son satırlar

Farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından

Yada bir yağmr sel oldum sokağında

Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim

Beklide bir rüyaydım

Senin için..

Uyandın ve ben bittim

Beni güzel hatırla

Çünkü sevdim seni ben her şeyini

Sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın

Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini

Beni üzdün kınamadım

Alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım

Beni güzel hatırla

Sayfalarca mektup bıraktım sana

Şiirler yazdım her gece

Çoğunu okutmadım

Sakladım günahını sevabını içimde

Sessizce gittim senden öncekiler gibi sende anlamadın

Beni güzel hatırla

Sana unutulmaz geceler bıraktım

Sana en yorgun sabahlar

Gülüşümü gözlerimi sonra sesimi bıraktım

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka

Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye

Vedalar bıraktım duraklarda

Ne arasan bir sevdanın içinde

Fazlasıyla bıraktım ardımda

Beni güzel hatırla

Dizlerimde uyuduğunu düşün

Saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne

Anlından öptüğüm dakikaları

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğini düşün

Şaşırtmayı severim biliyorsun

Bu da sana son sürprizim olsun

Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

Beni güzel hatırla

GİDİYORUM …

Sonrası Kalır / Edip Cansever

On Kalır benden geriye dokuzdan önceki on

Dokuz değil on kalır

On çiçek, on güneş, on haziran

On eylül, on haziran

On adam kalır benden, onu da

Bal gibi parlayan, kekik gibi bunalan

On adam kalır.

Ne kalır ne kalır

Tuz gibi susayan, nane gibi yayılan

Dokuzu unutulmuş on yüz mu kalır

Onu da unutulmuş bir şiir belki kalır

On çizik, on çentik, on dudak izi

Bir çay bardağında on dudak izi

Aşklardan sevgilerden

Suya yeni indirilmiş bir kayık gibi

Akıp geçmişsem, gidip gelmişsem

Bir de bu kalır.

Ne Kalır benden geriye, benden sonrası kalır

Asıl bu kalır.

On yerde adam geçse geçmese

Dağlardan tepelerden inen bir düzlüktüm,

anlaşılır.

Aksam olur bir günden dibe çökerim

Su içer dibe çökerim

İyimser bir duvarcıyım her gün bir tuğla

düşürürüm elimden

Bu yüzden gecikirim

Size bu sıkıntı kalır.

Ne Kalır

Kahvelere de kalın kalın kayısı vakti

Dişleri kesmeyenin en az kayısı vakti

Dişleri hiç kesmeyenden

Gün geçer kendi kalır

Kahvelerde kayısı.

Gezginim, açık denizlerden yanayım

Biraz da Akdenizliyim, bu işte böyle kalır

Akdenizli herkes konuşur duyarlığını

Başka ne Kalır

Biz ki bir konuşuruz geriye on şey kalır.

Ben buyum, dersin, arkadaş

Sevgilim ben buyum

Yüreğim vurgun, dişlerim altın

Ceketim sol omsuzumda

Vakit vakit incelen vakit.

"Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.

Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet.

Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ."

Bir Ankara gazetesinde çıktı bunlar, üç sütun üstüne, kapkara haykıran puntolarla,

bir Ankara gazetesinde, fotoğrafı yanında Amiral Vilyamson'un

66 santimetre karede gülüyor, ağzı kulaklarında, Amerikan amirali

Amerika, bütçemize 120 milyon lira hibe etti, 120 milyon lira.

"Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet

Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ."

Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt

hainiyim, ben vatan hainiyim.

Vatan çiftliklerinizse,

kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan,

vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,

vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın,

fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan,

vatan tırnaklarıysa ağalarınızın,

vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa,

ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan,

vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa,

vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan,

ben vatan hainiyim.

Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla :

Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.

Sevgili Nefes, ağır bir şiir ama çokta hoşuma gider. Umarım site yönetimi kaldırmaz :) Çok duygusal bir şiir daha istersen özelden gönderebilirim.

siz, modern çağın afilli o*ları, büyüdünüz,

küçük düşürdüğünüz hayallerin üzerine yuvalar kurdunuz.

dudaktan dudağa gezen ve neredeyse bütün kokuları

ezbere bilen kucak düşkünleri,

değiştiniz mi?

...

başka bedenler uğruna kadınlığını hibe, şerefini heba etmiş günümün güzelleri.

siz evlendiniz mi?

buldunuz mu ve tuttunuz mu sonra bu cemaatten bir saf?

o saflara eksiksiz ve tam olarak anlattığınıza emin misiniz her şeyi?

ve artık yeterince düzüldükten sonra düzeldiğinize emin misiniz?

peki,

peki nedir evliliklerinizi ayakta tutan şey,

saygı ve sevginiz mi, yoksa hap ve geciktiricileriniz mi?

Eskidendi, Çok Eskiden

Hani erken inerdi karanlik,

Hani yagmur yagardi inceden,

Hani okuldan, işten dönerken,

Işiklar yanardi evlerde,

Eskidendi, çok eskiden.

Hani ay herkese gülümserken,

Mevsimler kimseyi dinlemezken,

Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,

Eskidendi, çok eskiden.

Hani hepimiz arkadaşken,

Hani oyunlar tükenmemişken,

Henüz kimse bize ihanet etmemiş,

Biz kimseyi aldatmamişken,

Eskidendi, çok eskiden.

Hani şarkilar bizi bu kadar incitmezken,

Hani körkütük sarhoşken gençligimizden,

Daha biz kimseye küsmemiş,

Daha kimse ölmemişken,

Eskidendi, çok eskiden.

Şimdi ay usul, yildizlar eski

Hatiralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden

Geçen geçti,

Geceyi söndür kalbim

Geceler de gençlik gibi eskidendi

Şimdi uykusuzluk vakti.

Tamamını paylaşamam çok uzun olur ama en sevdiğim bölümünü paylaşayım:

Iki şeyi bilmek istiyorum. (Belki aynı şeyi iki kere bilmek

istiyordum.) Duvarların rengi neydi? Derimin rengi neydi?

Dokunuyorum duvarlara; parmak uçlarımla, avuçlarımla,

dilimle dokunuyorum. Duvarların bir rengi olmalı. Ama hiçbir

duvarcının, hiçbir ressamın bu rengi bildiğini sanmam. Adı

yoktu bu rengin, kimyası yoktu. Belki renksizliğin rengiydi bu.

Çürüyen bir bedenin kokusuydu duvarların rengi...

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

(Su Çürüdü- Ahmet Telli)

Sensizlik

Bir soğuk gece vakti, bir soğuk şehir.

Senin bana söylediklerin ne acı ne tatlı.

Camdan bir parça gibi, kalbi yere bırakmak gibi.

Ağır bir hüzün gibi, keder gibi

Çöker üzerime.

İnan bana sensizlik daha beter.

Daha beter..





Bir sıcak yaz akşamı, bir sıcak hayat

Benim sana söylediklerim ne tam ne yarım.

Camdan bir parça gibi, kalbi ellerine alıp sıkmak gibi...