Ölünce Bile Yüreklerde Taht Kuran Film Karekterleri

Bazen bir filmin içinde o kadar çok hissederiz ki kendimizi adeta o film karakterinin yaşadığı acıları yaşar hissederiz. Sevdiğimiz kahraman ölünce gerçekten hüzünlenip göz yaşı bile dökeriz. Bunu son zamanlarda "Arka Sokaklar" dizisindeki Hüsnü Komserin vurulup yararlanmasıyla gördük. Film karakterleri seyircilerde büyük bir sükse yapıp unutulmazlar arasına bile giriyor. Peki kimlermiş bu ölümü bizi üzen film karakterleri ? Hep birlikte görelim. Kiminiz için belki aynı şeyleri yaşamış olabiliriz de :)

William Wallace

İskoçya'nın özgürlüğü için savaşmış ve arkadaşının ihanetiyle son nefesini acı çekerek vermiştir. Sevdiği kadın tarafından verilen ilacı içmeyerek ölürken "kendimde olmadan sözler söylerim" deyip reddedip acıyı yaşamıştır. Elinden ölen karısının mendili düştüğünde ve "özgürlük" diye bağırdığında hangimizin gözü dolmadı ki?(Cesur Yürek)

John Coffey

"Yoruldum patron". Böyle koca cüsseli bir insanın bu kadar duygusal ve merhametli olması sanırım çok şaşırtıcı. O koca cüssesinde koca bir bebek ve kalp taşıyormuş. Suçsuz yere elektrikli sandalyeyle ölüme mahkum edilirken insanın içi parçalanmaması elde değil. Güzel mesajlar içeren bir filmdi. Suç görünen değildir aynı zamanda olmayan şeydir mesajını veriyor bana kanımca.(Yeşil yol)

Maximus

İhanete uğrayan bir komutan,intikamı için yaşayan bir baba ve ülkesine hizmet etmiş bir adamdı Maximus. Göz alıcı savaş sahnelerin yanı sıra aynı zamanda azmin ve başarının karakteriydi. Ölürken bile onurundan bir gram ödün vermeyen gladyatör. Yere düşüp öldüğü zamanki o müzik sizin de ruhunuza işlemedi mi ? (Gladyatör)

Leon

Bu filmin güzelliğini ve muhteşemliğini anlatmak için sanırım repliklerle anlatmak çok daha güzel olacak:) (Sevginin Gücü)

Mathilda : İyi uyudun mu ?
Leon : Ben uyumam, bir gözüm hep açıktır.
Mathilda : Evet, unutmuşum. Bir gözü açık uyuyupta bu kadar çok horlayan birini hiç görmemiştim.

Eşkiya

Türk filmlerinde sanırım bir baş yapıt "Eşkiya" filmi. Aşkı,ihaneti,sadakati,dostluğu,misafirperverliği anlatan güzel bir filmdi. Baran'ın en son sahnede yıldızlara bakıp sevdiği kadın Keje'yi düşleyip ölüme atlarken gelen müzik değildi aslında göz yaşlarımızdı.

Guido Orefice

Bir babanın oğluyla birlikte esir kampında çektiği çileyi anlatan güzel filmlerden biri. Bir baba oğlu için savaşı oyun haline getirebilir mi ? Guido Orefice oyun haline getirdi. Ve ölüme götürülürken bile oğluna yansıtmadı korkusunu. En son sahnede oğluyla bakışı ve ölümü götürülüşü yürekleri dağlatan cinsten.