Sanal Dünyamızın Sanal Draması: Her

Dünü bugüne bağlayan gecenin uç saatlariydi... Baktığım, takıldığım, dinlediğim her şeyi kapatıp izlemeye karar verdiğim ve iyi ki de izlemişim dediğim bir filmin bencesidir bu... Karşınızda benden, senden, ondan yani hepimizden bir parça taşıyan muazzam film; Her...

Aşk ve hepimizin hissettiği yalnızlık

Ancak filmi izleyenlerin tanıklık ettiği ve bildiği bir görseldir bu yukarıdaki... Bu, Samantha'nın Theodore ile birlikte Dünya'yı gördüğü gözdür. Her, 2013 ABD yapımı drama, bilim kurgu, romantizm ve asıl konu olan aşkı ve hepimizin hissettiği temel yalnızlığı içeren bir film. Yazarlığı ve yönetmenliği ile kendini daha önce kanıtlayan aşmış insan Spike Jonze'un muhteşem bir kafayla çektiği film, ödül üstüne ödül alkış üstüne alkış toplarken, izleyecilerinin de içinden bir parça koparıp gitmiştir. (En azından ben böyle düşünüyorum.)

Filmin aslı astarı nedir, bunu öğrenmeden evvel dilerseniz rol alan oyuncularımızı tanıyalım:

- Joaquin Phoenix / Theodore

- Rooney Mara / Catherine

- Amy Adams / Amy

- Scarlett Johansson / Samantha

Tam oyuncu kadrosu, filmin aldığı puan, görseller, videolar ve daha fazlası için buraya bakabilirsiniz. Ayrıca şunu da belirteyim, film takdire şayan oyunculuğu ve bir o kadar da güzelliği ile nam salmış olan Scarlett Johansson'un sadece sesiyle renk kattığı bir yapım niteliği taşımaktadır. Yani, filmi izlerken gözümüz o güzelliği hep arıyor ama bulamıyor. Gelelim filmin konusuna...

Karşınızda benden, sizden, hepimizden ziyadesiyle iyi örnekler içeren, kişisel tarihimizin yanmısamalarından doğup ete kemiğe bürünen Theodore...

Theodore Twombly, ultra lüks ve görkemli bir yarının dünyasına benzeyen ve izlerken beni sık sık düşündüren Los Angeles kentinde hayatını bizim artık unuttuğumuz bir değer olan mektuplarla can-ı gönülden kazanan bir işe sahiptir. Çiftlerin, arkadaşların ve eşlerin birbirlerine gönderdikleri en güzel ve can alıcı mektuplar Theodore'un kalbi ve zihni arasında çalkalanıp sanal harman sistemiyle kağıtlara dökülüyor. Aslında güzel bir iş, benim de böyle bir işim olsa keşke...

Yalnızlığın, karamsarlığın, kararsızlığın, dibine kadar mutsuzluğun içinde sürüklenenTheodore karısından ayrı yaşamasına rağmen hala içindeki gel-gitlerin etkisiyle boşanma evraklarını bile imzalalamadan tek başına lüks bir apartmanda kalmaktadır.

İlerleyen teknolojinin sağladığı holografik oyunlar, programlar ve yanından eksik etmediği kulaklık ile sahte bir rahatlık içinde öylece durmaktadır. Tıpkı, biz gibi... Bir gün, bu yalnızlığın ortasında denk geldiği reklamla birlikte hayatının değişeceğini düşünmez. Çünkü, o reklamda yepyeni bir işletim sisteminin üstün algı mekanizması ve zekasıyla insanlara "sanal arkadaş" olması konu edilir.

Birkaç temel ve basit sorunun ardından Theodore gözlerini ekrana diker ve bakar. Sarmalın hızı artar, artar, artar ve sonunda o gelir. Samantha...

Daha ilk saniyeden itibaren Scarlett Johansson'un naif ve sımsıcacık sesi ile bezenen Samantha'yı tanırız. Zeki, gelişime açık ve oldukça espirili Samantha ile Theodore arasında sanal ve gerçekliğe dem vuran garip hikaye start verir. O güne dek, her şeyden bir şekilde mutsuz olan Theodore, anlam vermeye çalıştığı bu işletim sisteminin karakterine içten içe hayranlık duymaya başlayacaktır. Oysa, Theodore'un duru güzellikteki eşi Catherine varken...

Can ciğer kuzu sarmasından kombine tatlı, düşünceli ve anlayışlı komşusu ve yakın arkadaşı Amy varken...

Ve çevresinde gerçek kadınlar (kendine has güzelliğe sahip Olivia Wilde ile hayat bulan Blind Date karakteri) varken...

Theodore sadece sesini duyabildiği ve görüp dokunamadığı bir siber kadının ona sundukları ile mutluluk hissetmeye başlar.

Artık, hayatın yeni adı Samantha'dır.

Daha önce hiçbir kadının hissetiremediği duyguları Samantha sayesinde hissetmeye başlayan Theodore ilk kez hayattan tat alabilmaya başlamıştır. Gri dünyasından çıkıp binlerce renkle bezenmiş bir hayata adım atar ve öykümüz de burada başlar.

Her, bizi sanki gelecekteki bir şehri andıran Los Angeles'da dolaştırırken araya serptiği renkler ve bir o kadar da hoş replikleri ile fazlasıyla anlam barındırıyor bence... İşte o repliklerden bazıları:

"Bazen insanları izliyorum ve onları hissetmeye çalışıyorum yanımdan geçip giden herhangi birinin ötesinde. Ne denli aşık olduklarını hayal ediyorum. Kalplerinin ne kadar çok kırılmıs olabileceğini..."

"– Yoksa ona (işletim sistemine) aşık mı oluyorsun?

+ Bu beni bir kaçık mı yapar?
– Hayır… Hayır, bence bu.. Bence aşık olan herkes biraz kaçıktır zaten. Yapılacak en çılgınca şeylerden biri bu. Deliliğin toplumca kabul gören şekli gibi."

"– Ama kalp içini doldurabileceğin bir kutu değildir. Sevdikçe büyümeye devam eder. Ben senin gibi değilim. Ama bu seni daha az sevecegim anlamina değil aksine daha çok sevdiğim anlamina geliyor.

+ Bu çok saçma. Ya benimsindir, ya da degilsindir."

Bu ve nicesi güzel replikler için bile kesinlikle izlenilmesi gerekilen bir filmdir Her...

Şahsen, izlerken neredeyse çoğu sahnede kendimden ve mazimden izler gördüm diyebilirim. Örneğin, en basitinden o kişi ya da kişilerle konuştuğum esnada gözlerimle çevremdeki ufak birkaç detaya odaklanıp kalmam, kısmi şeylere göz atmam ve beraberinde getirdiği hisler yığını... Tanıdıklarım, tanıştıklarım, sevdiklerim, benimsediklerim, gelenlerim, gidenlerim, önemsediklerim, her şeye rağmen mutlu olsun dediklerim, tutkuyla bağlı olduklarım, olamadıklarım, kızdıklarım, üzüldüklerim, kırıldıklarım ve kırdıklarım... Hepsini birer ikişer anımsadım ve gözden geçirdim aklımın bir köşesinde.

Kıssadan hisse: Siz bu filmi izleyin çünkü, sanal çağın içindeki hepimizin hikayelerini barındıran bir film bu! Bencenin kapanışını filmdeki Moon isimli şarkıyla yapmak istiyorum.

Sağlık ve esenlikle kalınız. Ayrıca, filmi izleyenler görüş ve düşüncelerini, yaşadıkları hisleri de anlatırsa sevinirim.