Kurtarıcı Aşk, Cinsel Arzu, Acı, Zulüm ve Ölümün Kadını: Sarah Kane

Merhaba KS üyeleri. Benim gibi psikolojiyle ilgileniyor ve aynı zamanda tiyatro izlemeyi seviyorsanız tam size göre bir içerik hazırladım.

Sarah Kane 1971'de Brentwood, Essex'te doğdu ve Evanjelik bir aile tarafından yetiştirildi. Ergenlik döneminde koyu bir Hristiyan'dı ancak daha sonra dini inançlarını reddetti. Shenfield Lisesi'nde okudu, Bristol Üniversitesi'nde drama eğitimi aldı, 1992'de mezun oldu ve Birmingham Üniversitesi'nde oyun yazarlığı üzerine yüksek lisans yaptı.Kane uzun yıllar boyunca ağır depresyonla mücadele etti ve iki kez gönüllü olarak Londra'daki Maudsley Hastanesi'ne yatırıldı, ancak hayatı boyunca sürekli yazdı. (Kurtarıcı aşk, cinsel arzu, acı, işkence -hem fiziksel hem de psikolojik- ve ölüm temalarını işleyen oyunlarıyla tanınır.) Paines Plough'da misafir yazarlık yaptı ve burada diğer yazarları teşvik etti.
Antidepresanları isteksizce aldı. Kane'in menajeri Mel Kenyon'a göre, Kane ona "hap almaktan hoşlanmadığını çünkü hapların dünyaya verdiği tepkiyi uyuşturduğunu, tabii ki yapması gerekenin de bu olduğunu" söylemiş. Ancak bir sanatçı olarak, tepki düzeyinizin daha az yoğun hale getirilmesi olağanüstü zordur. Ne yaparsınız? Hap alıp umutsuzluğu mu yok edeceksiniz? Ama umutsuzluk da bir şekilde bilgi doğurur ve bu bilgi dünyayı anlamanızı ve dolayısıyla yazmanızı besler, ama aynı zamanda umutsuzluğu kovmak istersiniz. Her zaman bunu tartmaya çalıştı.

Kane, Phaedra'nın Aşkı adlı oyununun depresyon temasını nasıl ele aldığından bahsederken şunları söyledi: "Çok, çok düşük olmak, anı yaşama yeteneğini beraberinde getiriyor çünkü başka bir şey yok. Gerçeğin arkanızda olduğunu hissederseniz ne yaparsınız? Pek çok insan depresyonun boşlukla ilgili olduğunu düşünür ama aslında bu o kadar dolu olmakla ilgilidir ki her şey kendini iptal eder. Şüphe olmadan inanç sahibi olamazsınız ve nefret olmadan sevgi sahibi olamadığınızda elinizde ne kalır?

İlk intihar girişimi

Kane, 17 Şubat 1999'un erken saatlerinde Brixton'daki dairesinde 50 uyku hapı ve 150'den fazla antidepresan tablet alarak intihar girişiminde bulundu. Fakat Kane hayata geri döndürülmüş ve King's College Hastanesi'nin Brunel koğuşuna yatırılma kararı alınmıştır.

İntihar

20 Şubat günü saat 03:30'dan kısa bir süre sonra Kane, kendisini tuvalet kapısının iç tarafındaki kancaya kendi ayakkabı bağcıklarıyla boynundan asmıştı. Öldüğünde 28 yaşındaydı. Ölümüyle ilgili yapılan soruşturmada, muhtemelen üç dakika içinde öldüğü belirtilmiştir.

Kane aslında bir şair olmak istiyordu, ancak duygu ve düşüncelerini şiir yoluyla aktaramayacağına karar verdi. Sahneye ilgi duyduğunu çünkü "tiyatronun hafızası yoktur, bu da onu sanatların en varoluşsal olanı yapar. Hiç şüphesiz bu yüzden karanlık bir odada birilerinin bana zihnime kazınan bir imge göstermesi umuduyla geri gelmeye devam ediyorum." cümlelerini belirtti.

Oyunları:

Blasted

Kane'in ilk oyunu Blasted. Kane ilk iki sahneyi Birmingham'da öğrenciyken yazdı ve burada halka açık bir performans sergiledi.Olaylar, ırkçı ve ağzı bozuk orta yaşlı bir gazeteci olan Ian'ın masum ve saf bir genç kadın olan Cate'i önce baştan çıkarmaya çalıştığı, sonra da tecavüz ettiği Leeds'teki lüks bir otelin bir odasında geçer. Oyun, natüralist ama rahatsız edici bir dünyada başlarken, keskin nişancı tüfeğiyle silahlanmış bir askerin odada belirmesiyle farklı ve kabusvari boyutlar kazanır. Anlatı nihayetinde giderek daha rahatsız edici hale gelen bir dizi kısa sahneye bölünüyor. An@l tec@vüz, yamyamlık ve diğer vahşet sahneleri, 1965'te Edward Bond'un Saved oyunundan bu yana Londra'daki en büyük tiyatro skandallarından birini yarattı.

Skin

Skin, bir İngiliz TV kanalı olan Channel 4 için yazılmış, siyah bir kadın ile ırkçı bir dazlak arasındaki şiddet içeren ilişkiyi anlatan on bir dakikalık bir filmdir. İlk kez Ekim 1995'te Londra Film Festivali'nde gösterilmiş ve 1997'de Channel 4 tarafından televizyonda yayınlanmıştır.

Phaedra's Love

Kane daha sonra Londra'daki Gate Tiyatrosu tarafından klasik bir metinden esinlenerek bir oyun yazması için görevlendirildi. Phaedra'nın Aşkı, klasik tiyatro yazarı Seneca'nın Phaedra adlı oyununa gevşek bir şekilde dayanıyordu, ancak çağdaş bir ortam verildi. Phaedra'nın üvey oğlu Hippolytus'a duyduğu lanetli aşk efsanesinin bu yeniden işlenişinde, merkezi rolü Phaedra'dan ziyade Hippolytus üstleniyor. Phaedra'yı intihara iten Hippolytus'un duygusal acımasızlığıdır. Kane, sahnede şiddet içeren eylemleri betimlemek yerine göstererek klasik geleneği tersine çevirmiştir. Oyun, Kane'in en nükteli ve alaycı diyaloglarından bazılarını içerir. Kane oyunu "benim komedim" olarak tanımlamıştır.

Cleansed

Kane, oyunun kısmen Roland Barthes'ın A Lover's Discourse adlı eserinin bir bölümünü okumaktan esinlendiğini belirtmiştir: "[Barthes] reddedilen bir aşığın durumunun Dachau'daki bir mahkûmun durumuna benzemediğini söyler." Cleansed, Kane'in sahne talimatlarında "üniversite" olarak tanımladığı, ancak sadist Tinker tarafından denetlenen daha çok bir işkence odası veya toplama kampı olarak işlev gören bir yerde geçmektedir. Genç bir kadın ve erkek kardeşini, rahatsız bir çocuğu, eşcinsel bir çifti ve bir peepshow dansçısını, aşk ilanlarının acımasızca sınandığı bu aşırı acımasızlık dünyasına yerleştirir. Tiyatroda neyin gerçekleştirilebileceğinin sınırlarını zorluyor: sahne talimatları arasında "bir ayçiçeği zemini itiyor ve başlarının üzerinde büyüyor" ve "fareler Carl'ın ayaklarını taşıyor" yer alıyor. Oyun 2016 yılında Londra'daki National Theatre'da sergilenmiş ve Kane'in herhangi bir eseri ilk kez burada sahnelenmiştir.

Crave

Crave, Kane'in önceki eserlerindeki sahne şiddetinden bir kopuşu ve zaman zaman İncil ve T. S. Eliot'ın The Waste Land'ini okumasından esinlenen daha özgür, bazen lirik bir yazım tarzına geçişi işaret eder.Her biri sadece alfabenin bir harfiyle tanımlanan dört karaktere sahiptir. Olay örgüsünden vazgeçer ve daha önceki çalışmalarından farklı olarak, son derece spesifik sahne talimatlarıyla, oyuncuların sahnede hangi eylemleri gerçekleştirmeleri gerektiğine dair hiçbir belirti vermez ve oyun için herhangi bir ortam sunmaz. Bu haliyle oyun, Martin Crimp'in 1997 tarihli, benzer şekilde mekândan ve genel anlatıdan vazgeçen oyunu Attempts on Her Life'tan etkilenmiş olabilir. Kane, Crimp'in biçimsel yeniliklerine duyduğu hayranlığı yazmıştı.Eser oldukça metinlerarasıdır. Kane o dönemde bunu oyunlarının "en umutsuz" olanı olarak görüyordu ve "aşka olan inancını" kaybettiği zaman yazmıştı.

4.48 Psychosis

Son oyunu 4.48 Psychosis, ölümünden kısa bir süre önce tamamlandı ve 2000 yılında James Macdonald'ın yönetmenliğinde Royal Court'ta sahnelendi. Kane'in en kısa ve en parçalı tiyatro eseri olan bu oyunda olay örgüsü ve karakterler yer almaz ve oyunu kaç oyuncunun seslendirmesinin amaçlandığına dair bir bilgi verilmez. Kane'in ağır depresyondan muzdarip olduğu bir dönemde yazılan oyun, oyun yazarı ve arkadaşı David Greig tarafından "psikotik zihni" konu aldığı şeklinde tanımlanmıştır.Greig'e göre oyunun adı,depresif durumdaki Kane'in sabahları sık sık uyandığı saat olan 4:48'den gelmektedir.

4.48 Psikoz yirmi dört bölümden oluşur ve bu bölümlerde belirli bir mekân, karakter ya da sahne tarifi yoktur. Dili diyaloglar, itiraflar ve şizofaziyi anımsatan düşünceli şiirsel monologlar arasında değişir. Senaryoda bazı imgeler, özellikle de "kapak açılır, keskin ışık" imgesi tekrarlanır; oyunda tekrarlanan bir motif de, psikiyatristlerin konsantrasyon veya hafıza kaybını test etmek için sıklıkla kullandıkları bir başucu testi olan, yüzden yediye kadar saymayı içeren "seri yediler "dir.

4.48 ne anlama gelmekte peki?

Sarah Kane'in son oyunu "4.48 Psikoz "un başlığındaki sabah saati, beynin kimyasal dengesizliğinin zirve yaptığı, sadece çaresizliğin değil, aynı zamanda aklın ve ayıklığın da ziyaret ettiği zamanı ifade ediyor. İşte bu berraklık ve kendine acıma duygusunun yokluğu, klinik depresyon ve intihar üzerine bir saatlik bu yakıcı söylevi deneysel tiyatronun sarsıcı bir şoku haline getiriyor. Yazarın tamamlandıktan kısa bir süre sonra 28 yaşında intihar etmesini hesaba katmadan, umutsuzluğun uç noktalarından gelen bu karanlık mesajı deneyimlemek ne kadar imkansız olsa da, çağdaş Sylvia Plath'ın Kane'ine takılan indirgeyici etiket, bu tavizsiz, kasvetli bir şekilde ileri görüşlü eserin ağırlığını zayıflatıyor.

Okumak isterseniz diye aşağıya bağlantı bırakıyorum.Youtube ve bir çok platform üzerinden bir çok insanın bir çok dilde ve bir çok farklı şekilde 4.48 psikoz oyununu canlandırdığınıda görebilirsiniz.

https://nakostrait.blogspot.com/2013/01/sarah-kane-448-psikoz.html