Çanakkale Şehitlerimizin Duygu Seline Kaptıran Kahramanlıkları!

Kahraman Çanakkale şehitlerimizin kahramanlıklarını anlatmaya satırlar, sayfalar yetmez ama ben yine de bilgi edindiğim kaynaklardan bazılarını sizler için derledim, okurken peçetenizi hazırlamanızı tavsiye ederim zira duygulanmamak elde değil...

"Mehmetçik meçhul askerdir.
Çünkü adı, sanı, memleketi, ırkı, hatta mezarı bile belli değildir.
Savaşta kartaldır, barışta güvercin...
Gerektiğinde var, işi bittiğinde yoktur.
Rütbesi ya gazi ya da şehittir."

İsimsiz kahramanlar:

Şehit Mehmetçik kendi mezarını da kendisi haber vermiş. Mezarı olan ama adı bilinmeyen bu şehidin şehit olduğu alanda çobanlar koyun otlatırken koyunların belli bir alana basmadan otlandığını fark etmişler. Merak edilip o yer kazılınca da bir şehit mezarı olduğunu fark etmişler. Sonra da üzerine mezarını inşa etmişler.

Bir isimsiz şehit daha:

İstanbul'da 1971'de Edirnekapı Şehitliği'nin bir kısmı yol yapımı dolayısıyla kaldırılmıştı. Gerekli itina gösterilmeden başka kısıma taşınmıştı. Bu mezarların birinde bir Mehmetçik vardı... 57 yıl önceki askeri elbisesi içinde, gömüldüğü halde taze bedeni oradaydı. Onu gören işçiler korksa da durumu anlamaya çalıştılar... Ve isimsiz şehidimiz yeni dualarla yeni mezarına gömüldü.

Tahta bacaklı gazi:

"Tahta bacak, tahta bacak!" diye dalga geçilen koca yürekli bir gazi... Kim bilir içinde ne fırtınalar kopuyordu. Bu dalga geçenler bilmiyorlardı ki o tahta bacaklar sayesinde ülkede hür yaşıyorlardı.
O gazinin ağzından şu cümle dökülüyor: "Düşmanın kurşunu canımı bu kadar yakmamıştı."

Küçük kahramanların fedakar yürekleri:

O dönemde mektepli gençler okullarını bırakıp Mehmetçik olmak için askerlik şubesine gönüllü yazılıyorlardı. Askerlik şubesinin önünde uzun kuyruklar oluşuyor, sıra kendisine gelip kaydını yaptıranlar ise güle oynaya ayrılıyorlardı. Gönüllü yazılamayanlar ise büyük bir hüzün içinde oradan ayrılmak zorunda kalıyorlardı. Günümüzde ise bedelli askerlik yapan gençlere örnek olunması gereken bir durum.

Koca yürekli kahraman: Bekir Çavuş

Adeta ölmesi beklenen ayağı kangren olup kesilen bir kahramanı daha anlatacağız şimdi. Bekir Çavuş... Alman hasta bakıcı feryat figan bağırıp oradakileri çağırıyor ve Bekir Çavuş'un ayağından kanlar aka aka ayağa kalkıp yürüdüğünü söylüyor oradakilere. Oradakiler ne yapıyorsun, halini görmeden nasıl ayağa kalkıyorsun deseler de Bekir Çavuş'un ağzından şu cümle dökülüveriyor: "Aman, ne diyorsunuz? Emir geldi. Emri yerine getirmek lazım... Tabii ki kalkacağım..." Ve sabaha karşı dünyaya gözlerini yumuyor... Ve dudağından çıkan en son söz ise şu oluyor: "Emri yapamadım!"

Okuduğunuz şehitlerimiz ve diğer tüm şehitlerimize Allah'tan rahmet diliyor, gazilerimize ise şükranlarımızı sunuyoruz...

Sevgilerimle...

BuseHatun_