İyi ki doğdun Nazım Hikmet !

Şiirleri gibi kendisini de sevmediğim biri. Siyasi kimliğinden ötürü bu kadar popüler olduğu kanaatindeyim yoksa şiirleri vasattır. Ayrıca ufak bir anekdot:
Osman Yüksel, Necip Fazıl ve Nazım Hikmet aynı koğuştadır. Necip Fazıl dertlidir. Bir oraya bir buraya döner, sigara üstüne sigara yakar. Osman Yüksel neşelidir. Nazım Hikmet ise önüne gelene komünizmi anlatmaktadır. Bir gün Osman Yüksel, Nazım'ın yanına giderek sorar:

''Üstad nedir bu komünizm?''

Nazım Hikmet cevap verir:

''Elini cebime at.'' Osman Yüksel elini Nazım'ın cebine atar ve iki tane 25 kuruş bulur. Nazım devam eder:

''O 25 kuruşlardan bir tanesi senin. İşte komünizm budur.''

Aradan birkaç gün geçer. Nazım Hikmet'in elinde iki tane 50 lira gören Osman Yüksel hemen Nazım'ın cebine elini atar. Nazım bağırır:

''Hop hop, ne oluyor!'' Osman Yüksel cevap verir:

''Üstad hani yarısı benimdi?'' Nazım:

''O kadar da uzun boylu değil!'' Nazım'ın bu cevabı üzerine Osman Yüksel taşı gediğine koyar ve şu destansı sözü söyler:

MEĞER KOMÜNİZM DEDİKLERİ 25 KURUŞLUK BİR ŞEYMİŞ!

Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
Bu kadar benden uzak
Bu kadar mavi
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak
Kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
Dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben...
Bahtiyarım...

Bazı arkadaşlar "Bir Mehmet Akif" değil demişler. Mehmet Akif'de çok değerli bir şairimizdir ama Nazım Hikmet Dünya çapında bir yazar olmuştur.

Nazım gibi sevmek

İzmir’i dinliyorum şu an, doyumca İZMİR kokuyorum, İzmir oluyorum. Sevda ile aşkla…

Özlemişim onu öyle bir özlem ki sözcüklere sığmaz.

Ne mutlu Allah’ım İzmir’i görebilmek, ne mutlu ona dokunabilmek!…

1950 yılının Nazım’ıyım şu an. O hapishaneden çıktığında nasıl baktıysa “Kız Kulesi” ne ben de öyle bakıyorum İzmir’e, İzmir’ime…

Hiç bırakamayacakmış gibi onsuz yaşayamayacak gibi…

O benim geçmişim, o benim tarihim, geleceğim, sevdiceğim, o benim!

Ben o’yum, o da benim!

Bu şehirde yaşasam mutsuz olmam hiç, bu şehirde ölmez insan, ölemez insan!

Bu güzellik öldürmez adamı, bırakamaz kimse buraları!…

Esas bıraktığı zaman ölür, yiter!

Mademki Nazım’a meylettiniz hanımefendi onun dilinden söyleyin bari haleti ruhiyenizi!

“Çok yorgunum, beni bekleme kaptan

Seyir defterini başkası yazsın

Çınarlı, kubbeli mavi bir liman.

Beni o limana çıkaramazsın…”

Delikanlım!

İyi bak yıldızlara.

onları belki bir daha göremezsin.

Belki bir daha

yıldızların ışığında

kollarını ufuklar gibi açıp geremezsin…

Delikanlım!

Senin kafanın içi

yıldızlı karanlıklar

kadar

güzel, korkunç, kudretli ve iyidir.

Yıldızlar ve senin kafan

kâinatın en mükemmel şeyidir.

Delikanlım!

Sen ki, ya bir köşebaşında

kan sızarak başından

gebereceksin.

ya da bir darağacında can vereceksin.

iyi bak yıldızlara

onları göremezsin belki bir daha

Delikanlım!

Nazımı nazım yapan dünya görüşürüdür...
En güzel dünyaları
yaktık ellerimizle
ve gözümüzde kaybettik ağlamayı:
bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp
gözyaşlarımız gittiler
ve bundan dolayı
biz unuttuk bağışlamayı…

Varılacak yere
kan içinde varılacaktır.
Ve zafer
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp
koparılacaktır…

Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

Hoş geldin kadınım benim, hoş geldin, yorulmuşsundur;
Nasıl etsem de yıkasam ayacıklarını,
Ne gül suyum, ne gümüş leğenim var, susamışsındır;
Buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim, acıkmışsındır;
Beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam,
Memleket gibi yoksuldur odam.

Hoş geldin kadınım benim, hoş geldin,
Ayağını basdın odama,
Kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi,
Güldün, güller açıldı penceremin demirlerinde,
Ağladın, avuçlarıma döküldü inciler,
Gönlüm gibi zengin,
Hürriyet gibi aydınlık oldu odam.

Hoş geldin, kadınım benim, hoş geldin...

Nazım Hikmet Ran

Söylesene Vera çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpe değildir (Nazım Hikmet) bir de şu var tabii herkesin okuması gereken www.ozgur-gundem.com/index.php

Iliskilerine bakılınca hiçte saygı duyulacak bir kişiliği yok. Sanatı ülke için olsa da kişiliği bizi anlatmayacak kadar zararlı. Normal bir kişi 6-7 kişi ile evlense aldatsa boşansa o kişi toplum tarafından kabul edilmez. Nazımda öyle birisiydi. Önce kendi babanızın öyle olup olmayacağını düşünün sonra başkasına olur ya da olmaz deyin.

sıcaktı.
sıcak.
sapı kanlı, demiri kör bir bıçaktı
sıcak.

sıcaktı.
bulutlar doluydular,
bulutlar boşanacak
boşanacaktı.
o, kımıldanmadan baktı,
kayalardan
iki gözü iki kartal gibi indi ovaya.
orda en yumuşak, en sert
en tutumlu, en cömert,
en
seven,
en büyük, en güzel kadın:
toprak
nerdeyse doğuracak
doğuracaktı.

Komunist vatan haini Nazım Hikmet. Kurtuluş savaşında 15 yaşında ki çocuklar cepheye giderken, o 20 yaşında moskovaya kaçmıştır.

www.nihal-atsiz.com/.../...dasa-h-nihal-atsiz.html

Nazım Hikmet Ran..

*Vatan hasretiyle yanıp tutuşmuş, sırf dünyaya bakış açısı yüzünden hain ilan edilmiş, bir sürgün, bir can Nazım Hikmet..

Tarihimizde kara bir leke olarak kalacak bu vatan sevdalısını sürgünü..

Elinize sağlık güzel paylaşım...
En güzel günlerimin
Üç mel'un adamı var:
Biri sensin,
Biri o,
Biri ötekisi...
Kanlı bıçaklı düşmanımdır ikisi...
Sana gelince...
Ne ben Sezarım,
Ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
Ne de zatın zahmet edip bana küssün..
Artık seninle biz,
Düşman bile değiliz..