Eurovision Şarkı Yarışmasındaki Son 15 Birinci

1956’dan beri düzenlenen Avrupa şarkı yarışmasında şimdiye kadar onlarca ülke yarıştı, onlarca ülke galip çıktı. Resmi ve kesin rakamlara takılıp kalmazsak, Eurovision bizim için ilk kez 2003’te anlamlı hale geldi. Mesele Türkiye olunca hamburger yeme yarışmasında bile ülkenin kazanmasını isteyecek ve başarılarla gururlanacak olan bizler, hemen hemen hepimizin ilgisini çeken müzik alanındaki liderliğine çok fazla sevindik. O yıllardan itibaren herkes daha bir kulak kabarttı, mayıs ayını iple çeker olduk. Zaman zaman 1.’liğe çok yaklaşıp heyecanlandık, bazen de dereceye girenlerin uzaktan uzaktan nemli gözlerle izledik. Son yıllarda ise farklı şeyler oldu. Avrupa ile aramıza görünmez duvarlar örme aşamasını sanatın bir alanına da yaydık, siyasi meseleler dolayısıyla bu eğlenceli yarışmadan kendimizi soyutladık. Biz olmasak da devam ettiler ve son olarak 2017 mayıs ayında Portekiz galip geldi.

Bu bencede 2003 şampiyonluğumuzdan, son yarışma olan 2017’ye kadar en iyi şarkı seçilen eserleri derledim, düzenledim.

2003 Sertab Erener – Everyway That I Can (Türkiye)

Ülke çapında kendisini kanıtlamış başarılı şarkıcı bu şarkıyla kendisinin ününe ün katmış, uluslararası alanda bayrağı en üstte dalgalandırmıştı.

2004 Ruslana – Wild Dances (Ukrayna)

Ruslana’nın büyüleyici güzelliği bir yanda, sahne şovu ve kostümler göz alıcıydı.

2005 Elena Paparizu – My Number One (Yunanistan)

Görselliğin ön planda olduğu bir gerçek ancak 2 yıl üst üste alımlı kadınların zirveye oturması yarışma hakkında bir ön yargı oluşturmuş olmalı. Hatta ülkemiz de bundan çok etkilenmiş ki 2006’daki yarışmaya seksi kostümüyle Sibel Tüzün’ü göndermişti. Sonuç bizim için hüsrandı tabii.

Yine de My Number One başarılı bir pop ürünüydü ve o yıllarda sıkça duymaya alışmıştık.

2006 Lordi – Hard Rock Hallelujah (Finlandiya)

Tamam Avrupa’da rock-metal tarzı revaçtadır ancak bu grubun nasıl kazandığını hala anlayamıyorum.

2007 Marija Serifovic – Molitva (Sırbistan)

Maskülen tarzıyla gözümüze hiç hitap etmeyen sanatçı, bir o kadar da vasat bir eserle 1. olmuştu.

2008 Dima Bilan - Believe (Rusya)

Ruslara aşina olan bizlerin klasik Rus algısı dışında görüntüsüyle Dima Bilan, kesinlikle etkileyici bir ses sahibiydi. Herkese hitap etmese de teknik açıdan başarılı birisiydi.

2009 Alexander Rybak – Fairytale (Norveç)

Buram buram kuzey kokan ezgiler ve çok az kişinin kazanmasına itiraz edebileceği bir performans. Diego Lugano’nun kayıp erkek kardeşi her açıdan tartışmasızdı.

2010 Lena - Satelite (Almanya)

Canlı performans olduğu konusunda beni kuşkulandıracak kadar temiz bir sesi var. Aynı zamanda şüphesiz en sevimli lider.

2011 Ell/Nikki – Running Scared (Azerbaycan)

Hareketli ve slow tarzı harmanladıkları bu değişik şarkıda Azeri gardaşlara benden 12 puan. Ek olarak, bu ikili gerçekte birer Azeridir. Ell/Nikki sahne adlarıdır.

2012 Loreen – Euphoria (İsveç)

Her ne kadar ismini bilmeseniz de kulağınıza hiç yabancı gelmeyecek.

2013 Emmelie de Forest – Only Teardrops (Danimarka)

İskandinavya için sıradan, insanlık için sıra dışı bir güzel. Şarkısı bana öyle çok hitap etmedi ama sesini kısıp izleyebilirim.

2014 Conchita Wurst - Rise Like a Phoenix (Avusturya)

Üzerine çok fazla konuşmak istemiyorum ve açıkçası şarkının güzel olup olmaması da umrumda değil. Bu işin arkasında bazı lobilerin olduğuna dair yemin edebilirim.

2015 Mans Zelmerlöw – Heroes (İsveç)

Bu defa da kızlar için izlemelik bir yapıt.

2016 Jamala – 1944 (Ukrayna)

Mekan dizaynı çok ilginç geldi bana.

2017 Salvador Sobral – Amar Pelos Dois (Portekiz)

Bunu üçüncü sınıf bir milliyetçilik olarak algılamayın ama Portekiz olsaydım yarışmaya yalnızca ana dilimde katılırdım. Portekizce başlı başına çok hoş bir dil ve kazanma şanslarını yükselteceği kesin. Salvador Sobral da Cem Adrianımsı bir kabiliyete sahip diye düşünüyorum. Acayip bir ses, üst düzey teknik. Benim de içten desteklediğim, hak ettiğini düşündüğüm 3-5 galipten biri.