Dünyada Tek Başına Uçan İlk Kadın!

Ulusal Hava ve Uzay Müzesi 14 Ekim'de yeniden açıldığında, Geraldine Mock'un Cessna 180'i yeni sergisi “Hepimiz Uçuyoruz” ile yükseliyor

Geraldine "Jerrie" Mock, geriye dönüp baktığında, tercih ettiği şeylerin şunlar olduğunu söyleyebilirdi: bir buket orkide yerine iki kadeh viski. Etek yerine pantolon. Ve bir otelin tavanına bakıp bir sonraki uçuşuna hazırlanmak için uyumaya çalışmak yerine manzaraları izleyerek kendi tatlı zamanını geçirebileceği bir dünya turu.

Mock, dünyayı tek başına dolaşan ilk kadın pilottur. 1964'te çığır açan 22.860 millik uçuşu sırasında ve sonrasında, ancak beş fit uzunluğundaki pilot 21 dünya rekoru kırdı . Mock, Air & Space dergisine 2014'te 88 yaşında ölmeden hemen önce , "Başka hiç kimsenin bunu denemek için aklı -ya da aptallık mı demeliyim- yoktu," dedi . "Bana uçtuklarını söyleyen kadınlar vardı çünkü benimle ilgili. Yaptığım şeyi yaptığım için mutluyum çünkü harika zaman geçirdim.”

1960'ların ortaları, çok az kadının ev dışında çalıştığı, çok daha az bir uçağın koltuğuna tırmandığı bir dönemdi, bu nedenle modaya uygun şekilde şekillendirilmiş bukleleriyle 38 yaşındaki üç çocuk annesi Mock, basında şöyle tanındı: "Uçan Ev Kadını." Hedefi çok büyüktü; Ne de olsa, 1937'de ortadan kaybolmasına ve ardından ünlü havacı Amelia Earhart'ın ölümüne yol açan şeye benzer bir başarıya teşebbüs ediyordu .

Mock , bu sonbaharda turneye çıkacak tek kişilik bir şovda Mock'un hikayesini anlatan torunu yazar Rita Mock-Pike'a göre, şöhret arayışına, hatta toplumsal beklentileri yeniden tanımlamaya başlamamıştı . Büyükannesini hırslı bir hikaye anlatıcısı olarak hatırlayan Mock-Pike, “Kimsenin hayallerinden uzak tutulması gerektiğine inanmadı” diyor. “Bu, onun topluma isyan etme ve 'Hayır, bana veya başka birine kim olduğumuzu söyleyemezsin… Bunu yapabilseydim, herkes her şeyi yapabilirdi'” demenin yoluydu.”

14 Ekim'de Smithsonian Ulusal Hava ve Uzay Müzesi ziyaretçilere yeniden açıldığında, Mock'un kırmızı ve beyaz Cessna 180'i , genel havacılığın toplum üzerindeki etkisini araştıran yeni “Thomas W. Haas Hepimiz Uçuyoruz” galerisinde gururla yerini alacak. spor, iş ve insani çabalar dahil. Müzenin genel havacılık küratörü Dorothy Cochrane , “Geraldine Mock bunu yapabileceğinden asla şüphe duymadı” diyor . “Çok sıra dışı görünen buydu çünkü sessiz, emekli bir ev hanımı gibi görünüyordu. Bunların hepsinin içinde olduğunu kimse bilmiyordu ve o öylece yaptı.”

Mock için, en azından ilk başta, bir ay süren uçuşu sadece "eğlenmek" ile ilgiliydi.

Jerrie Mock'un çocukluğu

1925'te doğan Mock, beklentinin evlilik ve aile olduğu Büyük Buhran sırasında büyüdü. Mock-Pike, kadınlar için hayatın orada sona erdiğini söylüyor. Yedi yaşındayken babası onu Ford TriMotor'la uçağa bindirdi. Aşağıdaki tarlalara ve akarsulara baktığında Mock, pilot olacağını anında anladı, kız kardeşi Susan Reid podcast Ohio v. the World'de hatırladı . O andan itibaren Mock üç hayali olduğunu açıkladı: deveye binmek. Mısır'daki piramitleri görecekti. Ve bir file binecekti.

Ohio Eyalet Üniversitesi'nde havacılık mühendisliği sınıfındaki tek kadın oldu. İlk başta, diğer adamlar ona tepeden baktılar, yani zor bir kimya sınavında tek mükemmel notu alana kadar. 1945'te Russell Mock ile evlenmek için üniversiteden ayrıldı ve çiftin yakında üç çocuğu olacaktı: Roger, Gary ve Valerie.

Ama sıkılmıştı. "Ben sadece bir ev hanımıyım. Mock , 1964'te Washington Record-Herald'a verdiği demeçte, bulaşık yıkamaktan ve çamaşırları ütülemekten bıktım .

Kendini meşgul etmenin başka yollarını buldu. Mock-Pike , 1960'larda gençlerin güncel olayları çözümlemelerine yardımcı olduğu " Gençlik Sözleri Var " adlı televizyon dizisinin yapımcılığını yaptı. Ayrıca Opera Preludea'nın yazarı ve yönetmeni oldu ve Metropolitan Opera'nın yayınlarından önce yayınlanan haftalık bir radyo programında müziğe olan aşkını şımarttı.

Yine de başka bir şeye ihtiyacı vardı. Böylece oğulları okuldayken uçuş dersleri almaya başladı; ve çok geçmeden o ve kocasının her ikisi de uçma ruhsatı aldı. Cessna 180'i satın aldılar ve Ohio'daki memleketlerinden sonra Columbus'un Ruhu adını verdiler. Çok geçmeden Mock , N1538C, "Three-Eight Charlie" kayıt numarasından ve 'C' için havacılık alfabesi kod kelimesinden türetilen uçağa "Charlie" adını verdi.

“Charlie hakkında konuştuğunda, uçak değildi, Charlie idi. Ve onun zihninde kendi kişiliği vardı” diyor Mock-Pike. "Sanki Charlie onun arkadaşı ve ortağıydı, bu kişilik, bu öz."

Dünya etrafında nasıl uçulur?

Bir akşam yemekte kocasıyla hayatının nasıl daha heyecanlı olması gerektiğini düşündüğü hakkında konuşurken Russell Mock, “Neden uçağa binip dünyayı dolaşmıyorsun?” diye yanıtladı.

"Tamam, yapacağım" dedi.

Fikir ilk başta bir şakaydı , ancak iki yıl sonra Mock, izinler ve vizeler alıyor, uçuş yollarını çiziyor ve yabancı yaptırımları temizlemek ve Ulusal Havacılık Birliği'nden (NAA) izin almak da dahil olmak üzere uzun bir hazırlık listesi üzerinde çalışıyordu. Cochrane, dünyayı dolaşmanın resmi rekortmeni olarak kabul edilmek için olduğunu söylüyor.

Yolculuğu finanse etmek için The Columbus Dispatch'ten 10.000 dolar kredi aldı - bugün yaklaşık 95.000 dolar . Ek olarak, Dispatch , uçuşuyla ilgili özel röportajlar da dahil olmak üzere ondan makaleler istedi.

Mock, yalnızca 250 saatlik solo uçuşla yalnızca 750 saatlik uçuş süresi kaydettiği için diğer pilotlardan önemli ölçüde daha az deneyimliydi. Bahamalar'dan daha fazla uçmamıştı , yolculuğunun daha sıkıcı bacakları için yapması gereken 14 saatlik uçuşlara çok daha az dayanmıştı . Uçağı "Charlie" dünya çapında bir seyahati idare edebilecek kapasitede olsa da, modifikasyonlara ihtiyacı vardı - zaten sıkışık olan alana üç ekstra yakıt deposu, çift yönlü bulucu, kısa menzilli telsizler ve uzun menzilli bir yüksek menzilli radyo ekledi . ona kokpitte neredeyse hiç yer bırakmayan frekans radyosu.

Bir daktilo, iki kıyafet ve iki çift ayakkabı aldı. Yurtdışına çıkışları sırasında çok sevdiği pantolonlarından ve diplomasi uğruna vazgeçerek, mavi, damlama kuru bir kombin kazak ve etek giydi .

Ayrılmasından üç aydan kısa bir süre önce Mock, başka bir kadın Joan Merriam Smith'in rekoru almayı planladığını keşfetti. Smith, Mock'tan daha iyi bir pilottu ve Cochrane'e göre havacılık çevrelerinde daha iyi biliniyordu. Smith, NAA tarafından resmi olarak onaylanmasa bile, ABD'ye geri dönerken Mock'u yenerse, halk Smith'i dünyayı uçan ilk kadın olarak kabul edecekti. 1970 yılında yazdığı Three-Eight Charlie: 1st Woman to Fly Solo World Around the World adlı kitabında “Bütün bunlar başladığında bir yarışa güvenmemiştim” diye yazmıştı . Basın hikayeye atladı ve onu bir yarışmaya dönüştürdü. Mock'un kocası baskıyı artırdı ve Mock'a sponsorlarıyla “çok derin” olduklarını hatırlattı.

Dispatch'in fonlarını çekeceğinden endişelenen Mock, planlanandan iki hafta önce ve Smith'ten iki gün sonra ayrılmaya karar verdi . İndiği her yerde manzaraları seyrederek bir gün geçirmeyi ummuştu , ancak dünyanın çevresini dolaşmak ve Smith'ten önce eve dönmek için kocası onu uçaktan inmeye, uçmak için gereken beş saat uyumaya çağırdı. tekrar ve şehri görmeden yola çıkın.

Columbus Havalimanı'nda uçuşa hazırlanırken , etrafındaki tüm ilgiden rahatsızdı - "Herkese buradan gitmeleri için bağırmak istedim" ama Mock hala kalkış için heyecanlıydı. Bu, sonunda hayallerini gerçekleştirme ve dünyayı görme, belki bir deveye, belki bir file binme şansıydı. Küçük Cessna'sı uçarken, kule kontrolörünün dediğini duydu: "Sanırım ondan son haberimiz bu olacak."

Yorum sadece onun kararlılığını sağlamlaştıracaktı.

"Uçan Ev Kadını"nın Yolculuğu

Yolculuk boyunca kocası ve Dispatch onu yarışı kazanmaya zorladı, hatta Russell Mock karısını Smith'in nerede olduğu konusunda yanılttı . (Aslında Smith, "Güney Amerika'da sıkışıp kalmış" bir yarışta Mock'un gerisinde kalmıştı.)

Mock, uçuşun ilk ayağı için havada, uzun menzilli telsizinin çalışmadığını keşfetti . Daha sonra, kablonun bağlantısının kesildiğini anlayacak ve sabotajdan şüphelenecekti. Ama o anda, Atlantik Okyanusu'nun maviliğine bakarken huzur içindeydi . Karada ve denizde uçarken, 1964'te The Washington Record-Herald'a “Uçağın radyosunda iyi bir müzik alamadım” dedi. Böylece Carmen, La Boheme ve William Tell'den aryalar söyledi .

Mock, 2014'teki bir röportajda , " Uçakta tek başına oturabilen türden bir insan, sürekli olarak başkalarıyla birlikte olmayı seven türden bir insan değildir." Yalnızlığı tercih etmesine rağmen, her inişte insan kalabalığı onu kuşattığında hala onur duyuyordu. Çıplak ayakla uçarken, uçaktan inmeden önce topuklarının üzerinde kayıyordu, takma adı “Uçan Ev Hanımı”nın bir parçası gibi görünmeye hazırdı. 2017 yılına kadar kadınların araba kullanmasına izin verilmeyen Suudi Arabistan'a, erkek izleyicilerin kafası karıştı. Biri kokpitin çevresini gözetlemek için bir adım öne çıktı ve orada hiç kimse olmadığını hayretle haykırdı. Mock, anısına “uyandıran bir alkış” aldı .

Yol boyunca gerçekten de bir deveye binecek ve piramitleri görecekti, ancak bir file binemedi. Mock-Pike, yolculuğun Mock'un yemek pişirme tutkusuna, geniş baharat dolabına ve büyük porselen koleksiyonuna ilham verdiğini söylüyor. Kazablanka'yı ziyaret etmeyi, kuskus ve büyükelçilerle geçirilen zaman hakkında övünmeyi severdi. Mock, uçuşundan sonra dünyanın dört bir yanındaki arkadaşlarından mektuplar ve telefonlar almaya devam edecekti. Ve mermer saraylarda dans ettiği Fas'ta tavuklu bastilla tarifi getirdi. ABD'nin o yıl Kuzey Vietnam ikmal hatlarını bombaladığı Vietnam üzerindeki uçuşunu hatırlayarak şunları yazdı: "Çok uzak olmayan bir yerde bir savaş yapılıyordu, ama gökyüzünden bakıldığında her şey barışçıl görünüyordu."

Ancak, uçuş tamamen pürüzsüz değildi. Ablası Susan Reid, Mock'un aksiliklerini ve baskı altında nasıl soğukkanlılığını koruduğunu, "gerçekten ölçülemeyen bir beceri" olduğunu hatırladı. Durumu sakince değerlendirme ve bir çözüm bulma yeteneği için en deneyimli pilotlarla bile rekabet etti.

Kız kardeşi Susan Reid, Mock'un başarısını (yukarıda can yeleğini giyiyor) durumu sakince değerlendirme ve bir çözüm bulma yeteneğine bağlıyor. Rita Mock-Pike'ın izniyle
Azor Adaları'ndaki Santa Maria'ya uçarken kanatlarda buz oluştu ve bu bir felakete yol açabilecek bir sorundu. Çok alçaktan uçarsanız kanatlardaki buzun ağırlığı onun düşmesine neden olur. Çok yükseğe uçarsa uçağın kontrolünü kaybedebilir. Böylece bulutların üzerine uçtu ve güneşin buzu çözmesini bekledi. Ayrıca, radyo antenleri Libya çölünde tütmeye başladığında ve Suudi Arabistan üzerinde motoruna kum üflediğinde de sakindi.

Kahire'ye giderken, yeteneği diplomasiydi. Asfalta dokunduğunda, silahlı askerler göründüğünde bir şeylerin yanlış olduğunu anladı. Kahire Havaalanı yerine Mock, haritada olmayan gizli bir askeri üsse inmişti. Mock, ayrılmak için izin beklerken, gerçek havaalanına gitmeden önce askerlerle televizyon izledi. Mock, anılarında, olayı şaka yollu bir şekilde "April Fool'un inişi" olarak adlandırdı.

1979'da Cincinnati Enquirer'a “Aletsiz uçmayı öğrenmemin benim için bir avantaj olduğunu düşünüyorum” dedi . “Uçtuğum ülkelerin çoğunda çok ilkel tesisler vardı. Aletsiz uçmayı öğrenmeseydim, kesinlikle kaybolurdum.

Mock, Ohio'ya geri dönmeye hazırlanırken, Pasifik Okyanusu üzerinde 14 saat uçmadan önceki son molası olan Hawaii'yi ziyaret etmeyi dört gözle bekliyordu. Ancak, anılarına göre, inişte kocasından bir telefon aldı ve ona, onun yerine uyuyabilmesi için yaptığı "luau ve diğer partilerin" ziyareti için iptal edildiğini söyledi. "Ama yorgun değilim. Şimdi burada olduğum için değil. Ben daha buraya gelmeden nasıl her şeyi mahvedebilirsin?" Mock yazdı, müdahaleden rahatsız oldu. “Kalabalık dinlerken fazla bir şey söylemedim. Kişiselleşmenin zamanı değildi.” (Çift 1979'da boşandı, ancak kızı Valerie ve kız kardeşi Susan, çiftin ömür boyu ruh eşi olarak kalacağını söyledi.)

17 Nisan 1964'te Mock yolculuğunu tamamladı. Smith'ten üç hafta önce Columbus Havalimanı'ndaki evine geri döndü. Vali, onun “Ohio'nun Altın Kartalı”nı ilan etti ve tarihi “Jerrie Mock Day” olarak belirledi. Kocası ona orkide verdi, ancak muhtemelen bir duble viskiye ihtiyacı olduğunu kabul etti. Dinlenmeye vakit bulamayınca Today programına katıldı ve Mock'a Federal Havacılık Ajansı'nın "Olağanüstü Hizmet Dekorasyonu" ve 4 yaşındaki Valerie'nin doğum günü pastasını veren Başkan Lyndon B. Johnson ile bir araya geldi. .

Smithsonian, "Charlie" istedi ve Cessna ona bir yükseltme yaptı - yeni bir Cessna P-206, The Columbus Dispatch ise Mock'a, ziyaret ettiği her yer için yakut işlemeli altın bir küre kolye ve şehri belirtmek için bir pırlanta ile bir altın küre kolye verdi. Kolomb. 1964'te Arizona Republic'e göre "yorgun ama pırıl pırıldı" . O zamanki düşüncelerini özetleyerek Washington Record-Herald için bir makale yazmıştı : bunu... zamanım olduğunda halletmek istiyorum." Ama deneyim kesinlikle tatmin ediciydi. "Hayatın böyle yaşanması gerektiğine inanıyorum," diye bitirdi.

Uçuştan sonra

Ancak Mock-Pike, efsanevi uçuşundan sonra yakut kolyenin çalındığını ve Mock'un yeni uçağın vergi ve bakım masraflarını karşılayamadığını söylüyor. Ama uçmayı bırakmadan önce bir dünya turu daha yaptı. Cessna P-206 için yeni bir ev ararken , uçağı Papua Yeni Gine'de çalışan Flying Padres'e veya Ulusal Rahip Pilotlar Birliği'ne bağışlamaya karar verdi. Uçağı, ormanlarda hastaları ve tıbbi malzemeleri taşımak için kullanabilmesi için misyoner Peder Tony Gendusa'ya uçuracaktı . Uzun mesafeli uçuşu yapmak için beş jel yastıkla doldurulmuş bir yakıt deposunun üstüne oturdu .onun uzun vadeli kalça hasarı. Mock-Pike, anahtarları teslim ettikten sonra, dünyanın dört bir yanındaki arkadaşlarını görmek için ticari uçtu ve düzinelerce hediye ve hediyelik eşya getirdi.

Eve döndüğünde, Highland County Havaalanının müdürü olacaktı . Artık günleri çim biçme, benzin pompalama ve havaalanındaki diğer işlerle geçiyordu .

Cincinnati Enquirer 1979'da yazdığı bir haraçta "her zamanki gibi enerjik" kalsa da, rekor kıran uçuşlarından para kazanma çabaları hiçbir zaman sonuç vermedi ve kredisinin mali yükü yeni girişimleri imkansız hale getirdi. “Hungarian Chicken Paprika” ve “Crepes Florentine” gibi kendi topladığı tariflerin yer aldığı “Phoenix International Skyways” adında bir restoran açmak istedi. Mock-Pike'a göre, Hint yemekleri için oldukça iyi bir tadı vardı.

Mock-Pike, bunun yerine kütüphanelerdeki yerel okuryazarlık çabalarına yardımcı olacağını ve onlara dünyanın dört bir yanındaki zamanının hikayelerini anlattığını söylüyor. Mock-Pike, “Dünyanın değişimini izlemekten çok etkilenmişti” diyor.

Cesur karakterini hiç kaybetmedi. Cochrane, "Charlie" adlı uçağı görüntülendikten sonra Mock Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'ne davet edildiğinde, 82 yaşındaki eski pilot ticari bir havayolu şirketiyle uçmak istemediğini, çünkü küçük kasabasının çok uzakta olduğunu söylüyor. bir havaalanından. Müzenin doktorlarından biri, onu alıp ülkenin başkentine getirmeye karar veren bir pilottu. Chesapeake Körfezi yakınlarındaki küçük bir uçak pistine indiğinde gözünü yerel yemeklere dikti: "Tamam, yengeç keklerim için hazırım," dedi.

Müzede Charlie'yi son bir kez gördü. Cochrane, “Bütün gün insanlarla konuşan bir midye kadar mutluydu” diyor.

Mock-Pike, Mock'un başarılarını görmezden gelme eğiliminde olduğunu, ancak daha sonra kendi hikayesinin gücünü ve genç kadınlar üzerinde nasıl bir etki yaratabileceğini anlamaya başladığını söylüyor. Mock-Pike, “Bu uyanış dönemine girdiğini hatırlıyorum” diyor. “Bu genç kızlarla ve diğer pilotlarla konuşmaya başladığında, hikayesinin bazen olduğundan daha önemli olduğunu fark etti… Bu sadece kendi kendine yeten bir başarı değildi, aynı zamanda diğer insanların arzu edebileceği bir şeydi. onların da hayalleri."

Jerrie Mock'un mirası

Mock havaalanında görevine devam ederken, hikayesine tesadüfen rastlayan ve The Newark Advocate'in 1991'de yaptığı gibi “ Memleketinde Bilinmeyen Yerel Kahraman ” gibi başlıklarla makaleler yazan muhabirler tarafından defalarca yeniden keşfedilecekti .

On yıllardır Columbus'a tarihi 1964 dönüşüne tanık olan yerel bir hayran olan Bill Kelley, kahramanca uçuşu için daha fazla dikkat çekmeye çalıştı, hatta evini ipotek etmeyi, hatta onuruna bir heykel finanse etmeyi teklif etti. 2011'de Mock'un kız kardeşi Susan Reid ile güçlerini birleştirip, onun başarılarının anısına bir heykel inşa etmek için bir bağış toplama kampanyası başlattı.

Mock, uçuşunun 50. yıldönümünde yeni heykelin açılışına katılamadı, ancak Columbus törenini çevrimiçi izledi. Mock, tüm bu yaygarayı anlamadığını söylerken, çocukları gözyaşlarını sildiğini fark etti.

2017 yılında, Afganistan'dan ilk sertifikalı sivil kadın pilot olan profesyonel pilot Shaesta Waiz , dünyanın çevresini dolaşan en genç kadın oldu . Kariyerine ilham verdiği için Jerrie Mock'a güveniyor.

“Hayallerinin peşinden gitmek için ilhama ve cesaretlendirilmeye ihtiyacı olan çok fazla insan var. İnsanlara ilham vermek ve onları cesaretlendirmek büyükannemin tutkularından biriydi” diyor Mock-Pike. "Bir hayalin varsa onun peşinden koş, başkalarının sana yapamayacağını söylemesine izin verme."

Mock-Pike'ın tek perdelik oyunu, büyükannesinin hatırasını canlı tutuyor. Mock'ın asla yapamayacağı yemek kitabını bir araya getirmekle ve büyükannesinin anıları Three-Eight Charlie'nin sesli kitap okumasını kaydetmekle meşgul .

Mock, “Uçan Ev Hanımı” lakabını asla takdir etmedi; Kanıtlar, onun sıradan bir ev hanımı olmadığını, şiddetli bir rekor kırdığını kanıtlıyor. Ama bundan da öte, o hayalleri olan ve onları gerçekleştirme cüretini gösteren bir insandı.