Anketler: Kişilik & Karakter

Görseli görünce sormadan edemedim : )) Siz deli misiniz, değil misiniz? 😂

Bilinçli asosyal olmak iyidir.

Yapmacık kibarlık mı daha itici yoksa doğal kabalık mı daha itici?

Hayatını Kalbin mi Yoksa Aklın mı Yönetiyor?

Karar verirken kalbini mi dinlersin, aklını mı?

Vedalaşmalar hüzünlü olur. Bu yüzden hiç sevmem.

Seçenekler dışında ise yorumlarınızı da görmek isterim…

Biliyorum kim daha çok sevdiyse o çeker ama maksat bu değil

Misal sağlığı yerinde olduğu halde oruç tutmayan tutma taraftarı olmayan birini zorlar mısın veya namaz kılmayan birini zorlar mısınız

Geride kalan 90’lı yıllar birçok anlamda efsanelerin hayat bulduğu yıllardı. Filmler, diziler, spor dalları derken bu durumu gördüğümüz bir diğer alan ise şüphesiz ki eğitim alanıydı. O yıllarda siyah tahtalar ve mavi önlükler ile öğrencilik de hafızalardan silinmeyecek kadar sıradışıydı. Öğrenciliğin 90’lı yıllarına dair bizlerde yer edinen bir diğer anı ise çantamızda yer alan malzemelerimizdi. Özenerek kullandığımız, bugünkü örneklerine nazaran önemli oranda farklılaşan ve kendine has tarzları bulunan bu ürünlere yıllar sonra yakından baktık.

Sizin unutamadığınız hangisiydi?

Bence bir insan , karşısında ki insan olduktan sonra herkesle anlaşabilir.

Eğer gerçekten “tek ve doğru kişi” varsa, milyonlarca insan arasından onu bulmak mümkün mü? Yoksa aşk, doğru zamanda, doğru yerde karşılaşılan biriyle, birlikte inşa edilen bir şey mi? Peki, aynı şartlar altında farklı biriyle tanışsaydık, yine aynı derin bağı kurabilir miydik?

Hayatta yaşanan her şeyin bir amacı, bir nedeni olduğuna inanıyorsak, o zaman acılar da bu bütünün bir parçası mıdır? İnsanlar genellikle mutluluğu anlamlı bulur, çünkü ona ulaşmak için çaba harcarlar. Peki ya acı? O da bizi bir yere götüren, geliştiren, öğreten bir yol mudur, yoksa sadece kaçınılmaz bir yük müdür?

Bazıları acının insanı olgunlaştırdığına, güçlendirdiğine ve gerçek anlamı kavramasına yardımcı olduğuna inanır. Kimileri ise acının sadece anlamsız bir ıstırap olduğunu ve boşuna çekildiğini düşünür. O halde, acının anlamı var mıdır, yoksa yalnızca biz mi ona bir anlam yüklemeye çalışıyoruz?

Kendini gerçekten tanıyor musun, yoksa sadece başkalarının seni görmesini istediği kişi misin?

İnsan kendini tanıdığını düşündüğünde bile, aslında hangi yüzünün gerçek olduğunu sorgulamak zorunda kalabilir. Kendimize dair oluşturduğumuz kimlik, gerçekten içimizde olan mı, yoksa toplumun, ailenin, arkadaşların ve çevrenin bize biçtiği rollerin bir yansıması mı?