Annemle aramızdaki sıkıntı?

Aslında büyük bir sıkıntı yok ama ufak tefek şeyler oluyor ve bana kendimi önemsiz hissettiriyor böyle olunca ben sessizleşiyorum o da bir şey demiyor aynı evde konuşmadan duruyoruz.

babam 40-50 gün oldu vefat etti. Önceden de annemle pek anlaşamazdım ortamı yumuşatan babammış resmen onu anladım. sinirlendiğimde falan hep gel bir öp bakalım derdi babam ben de öperdim kızgınlık giderdi. Ama annemle hiç böyle olmuyor. öyle kötü bir evlat değilim ki sesimi yükseltmem kötü bir alışkanlığım yok dert tasa açmadım aileye okudum mezun oldum uğraşıyorum bir şeyler yapabilmek için. Ama nedense annem bir türlü benden memnun olmadı. Benden güzelce bir şey istemez mesela hep iğneleyerek ve laf sokarak der. Ben de karakter olarak pasifim yani bu tarz durumlarda sessizleşip kendi köşeme çekilirim. Ama bu şekilde olmaz ki babam gitti bizim bizden başka kimimiz var. Bir annenin çocuğunu öpmesi ona sarılması bu kadar zor mu? Niye yapmıyor bunu anlamıyorum? Onunla bu şekilde konuşamam? Bir öneriniz var mı?
Annemle aramızdaki sıkıntı?
Cevapla