Kendimi sevmiyorum, hayattan soğudum artık : (

uzun süredir böyle aslında dediğin gibi mutluluklar sadece ''umutlanma'' olarak kalıyo bazen mutlu olma çabasını bıraktığında bir insanı sevmek yeni bir işe başlamak başka bir yerde yaşamak gibi yeniden umutlanıyo insan bazen ama eskiden, şimdiki yaşlar için düşündüğüm hiçbişey olmayınca da hayal kırıklığı oluyo. en büyük mutluluğum sadece ümitlendiğim anlar oldu onlar da kısa sürdü bi kız arkadaşım bile olmadı dertleşiğeceim seveceğim bir insan :( sonunda kendimi sevmemeye başladım :(

Zaten öyle olması gayet normal. Zamanla kendine yükleneceksin. Cok fazla yükleneceksin. eminim ki geceleri aglamaya başlayacksın. Ve bu seni cok yoracak.

O yüzden ayaga kalk ve dik dur. içindeki iyiligi dışarıya yansıtmalısın. böylece biri cıkacaktır karşına. Ve sevecegin birini bul yoksa gidişin gercekten benim gibi olacak

kendime güvensizlik var bir kıza deli gibi aşık oldum 2 sene sürekli onu düşündüm ama olmadı başka bi sevgili buldu. umutlanmıştım hareketlerinden falan o da beni seviyo sanmıştım sonra bendeki yıkımı düşün karşıma biri çıkar mı çıksa da onun gibi sever miyim noolur falan diye binlerce kere sordum ve gidişatta iyi değil 35 yaşında benim duruumda olanlar var böyle giderse öyle olacak zaten önce hayat dolu olmak lazım ama inan içimden gelmiyo :( gerçekten sevmenin cezası bumu olacaktı :(

Bak kardeş. Sana çözüm üreticem. Ben yapmadım ama sen yapmayı başar.

Yaz geldi.Hafta sonları havuza git. Ya da hafta sonu günü birlik turlar felan. ya da Pasaportunu al ve yurtdışına ctesi pazar bile olsa git. Ya da geceleri parti tarzı bişiyler oluyor ya tek başına git.

Ya da Ctesi atla eger istanbuldaysan git tekirdaga orada kumbagda yüz akşam gel

ya da birikmiş paran varsa hafta sonu antalyaya git 1 gece kal dön bunların hepsini bu yaz hallet.

vizesiz ülkelere git. borcun yoksa yap kesin.

gereçekten aklımda o kadar çok şey vardı ki... bunalıma girme sebeplerimden biri de bu zaten hayat o kadar monoton ki hiç geçmek bilmiyo hep sıkıntıyla geçiyo ama öğrenciyim ve günlük 10 lira harçlık alıyorum ailemden hala çocuk gibi :( part time falan iş de aradım ama yok onu da yapamadım artık mücadele etmeyi bırakmak istiyorum okul bitince de şirketler eşşek gibi çalıştıyıro tam zamanım varken gidemiyorum işe başlayınca da cebime para girer belki ama mutlu etmez beni :(

çünkü beklentin oluyo düşündükçe o beklentiler de hep boş çıkıyo tam bir mutluluk yok hayatta bana yok en azından bol paralı insanlara var o da sahte mutluluk zaten.

arkadaşım dogru noktayı yakalamışsın mutlu olmak yok sana yok bana yok ama mutluluk bir an geldiiginde de kıymetini bil iişte hayat bundan iibaret

hayatın geneli öyle olacak sanıyosun bazen umutlandığında ama yok öyle bişey trilyonların olsa da yok hep acı var hayatta üzüntüler var ve bunlardan kaçamıyosun artık ben çocuğumun olmasını bile istemiyorum bazen üzüntüsünü görürüm diye :(

hey hey yok arkadasım yok algını degiştir insanlar afrika da acıklıktan beşikte ki bebeklerini kaybediyorlar bu daha da acı degil mi

inan ki çok mücadele verdim ama hep aksi gitti birini sevsem bana bakmadı falan :( ister istemez başka arayışlara girdim bazen hayatın yaşamaya değmiycek olduğunu bile düşünüyorum hayat sıkıcı geçiyo çünkü ama hep sıkıcı sadece cebinde parası olup kız peşinde koşana hayat var burda ben gerçeklere inanırım sadece herşeyde bi geç kalmışlık bi eksiklik oldu benim için ben de mutlu olmak için çabalamayı bırakıyım dedim artık çünkü yeni bir hayal kırıklığına daha tahammülüm yok :(

senin tek derdin kiz meseleleri mi?

bu yaşa kadar hiç kız arkadaşın olmasa okul ortamalarında serserilerin içinde okusan biçok yerden dışlansan işgüç konuları belirsiz olsa maddi özgürlüğün olmasa etrafında genelde işi düşünce selam veren dostların olsa sana da sıkıcı gelir hayat galiba. gizliyim ama sen kim olduğumu anlamışsındır iyi niyetinin farkındayım ama sanki her gün bişey çıkıyo ki öyle karıkız merakım yok sadece diyorum ki bi yerden düzelsin artık böyle gitmesin ama sanki her gün bi yenisi ekleniyo :(

tahmin etmistim kim oldugunu :) ama su konulari takmasana artik, elindekilerin degerini bilip ileri bakmalisin

galiba kendime güvensizlik durumu var bende çocukluktan beri başıma gelenler beni bu durumlara itti.

biliyorum konusmustuk sen yine de takma bunlari :) yeniden baslamazsan aynen surer bak terslikler

bilmiyorum valla belki de ben büyütüyo olabilirim ama iç huruzurum yok sürekli sıkıtntı stres bunalım depresyon. isyanlar falan saol düşündüğün için

ama diyorum ya sadece bu değil yapılacak çok şey var biliyorum ama nolucak yeni bi hayal kırıklığı olacak o da keşke dünyaya gelmeseydim diyroum bazen :(

Sürekli sosyal ortamlara takılmalısın... Aktivitelere felan...

çok hayal kurdum hepsi fos çıktı : (

samuel becket in gaz sözünu hatırlattı

ever tried, ever failed, no matter, try again, fail again, fail better

bende çok hayal kurdum hiçbirisi olmadı ama pes etmek yok

artık bişey olmaaaaaaz mutlu olan insan çocukluğundan beri iyi kötü mutluluklar yaşar üzüntü de yaşar ama bunalım olan hep bunalım gider böyle bu düzen.

bende senin yaşındayken ailemle kalıyodum parasızdım sonra hiç umut yokken düzeldi işler

tahmin ettiğim kişiysen yorumlarını hep takip ettiğim çok samimi bulduğum bi yazarsın çok kişide öyle düşünüyodur eminim hatta tartışsak bile:)

sanırım seninle tartışmadık. :)

tartışmamışız evet:)