Küçükken hiç dışlandınız mı?

Allah Allah neden?

Ben de tam anlamadım
Annemin ailesi hep benim yanımdaydı, her zaman bana her konuda yardım ettiler ama baba tarafı biraz tuhafdı.
Babam, nenem dedem, onlar hepsi iyidi ama bunun dışında diğer kişiler beni ve annemin tarafını pek fazla sevmezdi.
Bizi hiç ziyaret etmezlerdi, ettiyseler annem sanki evde yokmuş gibi davranıyorlar, annem sadece yemek, çay... hazırlardı.
Sadece babamla o kişileri ziyaret etseydik annemin hakkında konuşurlardı.

Ben de böylece biraz annemin ailesine yaklaştım.
Diğer kişilere soğumaya başladım çünkü aynı anda beni her fırsatta komik yere koyup rezil duruma düşürmek isterlerdi.
Ben de büyüdüğümde bir zaman ağzımı açtım, onların hareketlerini ne kadar beğenmediğimi söyledim, annemi herkesin önünde savundum, utanmalarını da söyledim ve her zaman annemin yanında eksik olmayacağımı dedim.
Sonra onlar da önce ne diyeceklerini bilmediler ama zamanla aynı huylarını devam sürdürmeye başladılar.
Ben de artık BIR OĞLAN OLARAK mümkün olduğu kadarıyla annemin ailesindeyim