Kapağı tam kapatılmamış anılar, yerinden oynayan kaldırım taşları gibi sizin de dengenizi bozuyor mu?

Uuh, metafor diyoruz :D Biri gelip de üzerine basmadığı sürece sıkıntı olmuyor açıkçası. Ki zaten her isteyen basamaz, öyle bir yere koydum ki yerlerini ben bile unuttum ^^

Biz nereye gidersek gidelim geçmişte bizimle beraber geliyor. Hiçbirşeyi unutmuyorum sürekli bir şekilde ısıtılıp önüme konulması bazen dengemi sarsıyor evet.

Gün yüzüne çıkmaz içimizde yaşadığımız acılardir unutmak istesekde hatırlatan yaşama devam ettikçe kapanan ama ortaya çıkınca bir daha iyleşmeyendir

büyüdükçe daha agresif ve dobra olmaya başladım
artık hiçbir şeyi gevelemiyorum dolandırmıyorum
şak diye söylüyorum
sevmediğimi veya sevemiyiceğimi

Duygusal biriyseniz bozar tabi yok dünya yansa umurumda değil dersen bozmaz diye düşünüyorum 😊

Dengesizleştirmez çünkü onlara karşı hissizleşirim.

Unutamam sandığım şeyleri unutmuşum ya baktım da şöyle bir..

kararı net veren birisiyim, kapa ya açık olur, ya da kapalı
Ortası olmaz, olamaz :)

Hayır. Sanırım içindeki şeylere farklı baktığımızda zerre özlem duymadığımızı asıl özlemi kendimize duyduğumuzu anlıyoruz