"İntikam" soğuk yenen bir yemek midir, yoksa "affetmek" erdem midir?

Affetmek ile intikam arasında sebep sonuç ilişkisi vardır bir bakıma. Bir insanı affetmek için size çok dokunmayan, canınızı çok yakmayan bir şey yapması gerekir. Ancak bir kişi kendini onu affedemeyeceğiniz bir noktaya getirecek kadar kötü bir şey yaptıysa size onu affedemez ve intikam almak istersiniz. Yani bir yerde intikamın sebebi birinin bize affedilemeyecek bir şey yapmasıdır. İntikam soğuk yenen bir yemektir lafı bende planlı bir intikamı ifade ediyor. Yani doğaçlama değil. Affetmek erdem olarak değerlendirilmeyebilir. Çünkü her insanda az da olsa affetme özelliği vardır ancak her insan erdemli eğildir. Bu nedenle affeden insanın neyi affettiğine ve neden affettiğine bakarak erdemli bir davranış sergileyip sergilemediğine karar verebiliriz bence.

sadistle bir mazoşist gemi kazasından kurutulup bir adaya düşmüş. Adaya düştükleri andan itibaren, sadist deli gibi karşısındaki adama işkence etmek istiyor, mazoşist de kendisine işkence edilmesi için can atıyormuş. Ancak birbirlerinin bu iç konuşmalarından, çarpık ruh hallerinden haberleri yokmuş. İki taraf da birbirini uzun uzun kesmiş, günlerce süren bir sabır ve sinir harbi yaşanmış. Bu psikolojik dayanıklılık savaşında ilk mazoşist çözülmüş. “Ne olur bana işkence et, ben mazoşistim, dayanamıyorum artık” diye yalvarmaya başlamış.

Sadist adam sabretmenin mükâfatını almış. Karşısındaki adamın mazoşist olduğunu öğrenmiş olmanın şaşkınlığı kısa bir süre sonra yerini sadistçe bir gülümsemeye bırakmış ve “Et-miy-ceeeem” demiş.