İnsanlar benim hakkımda gerçekten ne düşünüyor?

Merhaba.Öncelikle bir üniversite öğrencisi olduğumu belirtmek istiyorum.Benim kafama takılan problem insanların benim hakkımda ne düşündüğü.Sosyallik konusunda çok başarılı bir insan olduğum söylenemez.Nedeni ise cürretkar olamam.Ben hep şöyle düşünürüm.Mesela bir ortam var insanlar orada grupça toplanmış karşılıklı oturarak muhabbet ediyorlar.Ancak ben onların yanına birden gidip oturamıyorum bunun kabalık ve magandalık olarak algılanacağını düşünüyorum.Dış kapının dış mandalı muamelesi görmekten korkuyorum.Bir de ben çok konuşmamaya özen gösteririm çünkü bir yerden sonra saçmalamaya ve pot kırmaya başlarım çok laf yalansız çok mal haramsız olmaz misali.Espiride hiç yapamam.İşte bunların hepsi birleşince bende bir sosyal fobi meydana geliyor doğal olarak.Buna bir örne vermek istiyorum.Bir arkadaş grubu var işte bende aslında içine dahil olmak istiyordum o grubun.Bir gün bir yerde oturmuşlar işte tavla felan oynayıp güzel vakit geçiriyorlar bende yanlarına geçtim bir şeyde demediler.Ancak; ben birisine bir şey sormadan ne bir cevap veren oldu ne de benimle konnuşan bir insan oldu ve sonunda dediler ki gelin arkadaşlar şuraya geçelim benim bir arkadaşım var geride kalmıştı gru orada eğlenirken o bir yandan ödev hazırlyordu ona sende gelsene dediler.Bu son kalan çocuk grubun içindeki en iyi arkadaşım olmasına rağmen gitti ve sen de gel demedi ve ben orada istenmediğimi anladım.Başka bir anımda şu, bir gün iki kız arkadaşım beni kahve içmeye davet ettiler(bu arada bizim yurdumuz karma bir yurttur bu anlattığım olaylar yurtta geçiyor) bende gittim işte 2 erkek 2 kız 4 kişiydik arkadaşlarla sohbet edyorduk.O akşam ne olduysa bir daha davet etmediler beni ve arada hep onları kahve içerlerken görüyorum.Sonra arada selamlaştığım kişileri hani birazda ufaktan muhabbetim olan kişileri Face'den ekleyince bir baktım hepsinden ret.Ben elimden geldiğince insanlarla iyi geçinmek onları kırmamak istiyorum ama; sonuç elde var 0.Yapmacık mıyım bilmiyorum ki.Çok mu iticiyim?Beni sadece işi düşünce arayanım var o kadar.Alayamıyorum neyim yanlış neyim eksik?Yürüyüşümmü tipimmi konuşmammı sesim mi?Ya birde insanlar bunu söylemez.Ya neden direk olarak söylemezler ki?Sosyalleşmemin bu kadar zor olması beni aslında hiç şaşırtmadı çünkü çok asosyal bir çocukluk ve lise dönemi geçirdim.Bu yüzdende insanları analiz edemiyor ve benim hakkımda gerçekten ne düşündükleri konusunda bilgi sahibi olamıyorum.Bazen gizli gizli ağlayasım bile geliyor açık söylemem gerekirse.Etrafımdaki insanlar gerçekte beni sevmiyorlar mı yoksa kendi kendimemi takıyorum bilmiyorum gerçekten bilmiyorum kafam çok karışık ve üzülüyorum.Bu konuda bana vereceğiniz tavsiyelere gerçekten ihtiyacım var.Belki tipimden de olabilir 105 kilo 1.80 boy.Çokta yakışıklı olduğum sylenemez ve gözlüklüyümdür lens kullanmam ve ya gözümü çizdirmem günümüz tıbbı nedeniyle imkansızdır çünkü hipermetropi + astigmat var.Yolda yürürken özellikle kızların benim gözüme dik dik bakmaları rahatsız ediyor beni.