Neden kimsenin gözünde değerim yok?

neden yaşıyorum diye sormuşsun

Kendine değer versen başkalarının seni görmesini beklemezsin

evet kaldım, hatta intihara bile kalkıştım hastanede defalarca sinir krizi geçirdim, ama sonra bir şekilde bağlanıyor insan hayata

İlk olarak ülkeyi bir süreliğine terk etmeye karar verdim ama o arada hayatımın aşkıyla tanıştım, çok fazla arkadaş sayım bir anda 3-4 kişiye indi, beni seven insanlarla çekirdek bir kadro oluşturdum fazlasında gözüm olmadı

Üç ay fransadaydım üç ay İstanbul'da şimdi ispanyadayım, toparladım baya, sevgilimi özlüyorum sadece

Tabi euro 5 olmuşken iyi değilim dememek şımarıklık olur, benim aile durumum karşılık fazla mesafeli herkes ama sen de annene sarılabilirsin, inan çok daha iyileştirici olur

Benim annem yok, o yüzden inan karşılıksız sevginin en iyi ilaç olduğunu düşünüyorum

hayır hayır öyle düşünme, herkesin derdi kendine, o zaman afrikadaki açları düşünüp karnı tok olan herkes mutlu olsun, duygular o kadar basit değil

Evet ama hayat çok farklı şeyler sunuyor insana, para harcayarak mutlu olmaya çalışırdım ama şimdi kendi kendime mutlu olmayı öğreniyorum, önemli olan kendi mutluluğun, ilk zamanlar toparlanırken sevgilimle mutlu oluyordum ama o burda değil ve kendimi toparlamya başladım

hastaneden çıktıktan bir hafta sonra tanıştım aslında, çok da bir şey yapmadım, arkadaşlarım dönüşümlü gelip kaldılar, bana destek olmak için değil, biri eğitime gidiyordu benim evime yakındı, diğeri ise sevgilisiyle kaçamak yapacaktı, babam yurtdışındaydı, iki üç gün evde puzzle yaparken kendi kendime konuştum o kadar

tabi

Fiilen yaşıyor ama görüşmüyoruz

genelde babalarla bu durum yaşanıyor ama anneler çok daha hassas, mesela ilk başlarda çok güvensizlik yaşadım erkek arkadaşımla, kimsenin sevgisine güvenemiyorsun

Karşılıksız sevgi düzeltiyor bu durumu, sevilemk en iyi ilaç

O yüzden git annene sarıl