Acılar bir gün geçiyorsa eğer her şey bitiyorsa en sonunda, insan neden acılarıyla yaşamayı kabullenmek yerine isyan eder?

Elbette herkes birşeyler yaşıyor ben isyan etmem hep benden kötü şeyler yaşayan insanların düşünür öylede olabilirdi bak derim şükür ederim halime ve bu dğnyada hepimiz geçiciyiz imtihan dünyası sonuçta hepimiz öleceğiz asıl dünyamız öteki taraf sabırlı olmak gerek

dünyanın zaten acılardan ibaret olduğunu, her geçen günün bir acıdan başka acıya geçerken bir es olduğunu kabul edip ona göre yaşasa insan ufak tefek mutluluklara daha çok sarılır, daha çok keyif alır hayattan. isyan etmesine gerek de kalmaz. bir problemle karşılaştığında "bu neden başıma geldi ki" diye düşünmek yerine "bu problemden nasıl kurtulabilirim" diye düşünse insanlar hayat daha kolay aslında.

Zaten olay orda ne kadar bilsekte geçeceğini, bilmediğimiz için zamanını isyan ederiz... çaresizliğimizi sindirmemiz zordur ya oda aslında sadece insanlığımızdandır...😊

Yine de kabullenmek istemiyordur, yine de biteceğini bilmiyordur belki de, hatta belki de, çektiği acı o kadar yüksektir ki dayanamayıp, kabullenmek istememiştir.

Sıla ne demiş; sana değer de geçer. Beni deler de geçer.

Kabullenip üstüne gitmek yerine çoğumuz söylenip bu hatayı yapıyoruz işte.

Çektiği acı çok büyüktür, kabullenmek istemiyordur. Buna mecbur kalmıştır.

Belki katlanılmaz hale geldiği için isyan ediyordur

Bence isyan eden insan zaten acısının bir gün geçeceğini ya da sadece alışacağını bilmeyen ya da kabul edemeyen insandır.

Güzel bir tokat herşeyi halleder ( fiziksel temas değil bir cümle bir kelime vs..)

Becerebiliyorum isyan etmek büyük yalnış.

Üfleyince geçmeyecek dertler var.

Alışması zaman aldığı için..