Saplantılarımdan nasıl kurtulurum?

Neden ki

Öfke nöbetleri de geçirdiğim oluyor

O kadar zayıfım ki, 15 yaşında gittim fakat hiç konuşamadım hep ağladım. İlaçlarla kendime geldim sürekli uyudum

Bu kadar takıntılı biriyken değişimi kabul edip uygulamak kolay gelmiyor bana, ailem yanımda ben üzülünce onlar da kötü oluyor ama şımarıklık olarak algılansın istemiyorum. Zaten bu takıntımı kendi içimde yaşıyorum onlar bilmiyor. 20 yaşındayım bu arada.

Ailem bilsin istemiyorum, alamam ki

Evden hiç çıkmam, 2 senedir evde kapalıyım. Dikkat çeker

Bazen otun bile insanlığa bir faydası var inek yiyor gübre oluyor diyorum, benim bişeye faydamın dokunduğu da yok.

Geçmiyor. Gücüm o kadar tükendi ki, size bunları yazarken bile gözlerim doluyor, yaşadığım hayattan zevk almıyorum, boğazına düşkün biriydim yediğim yemekten bile artık lezzet almıyorum.

Aileme yansıtamıyorum pek fazla, ikisi de çalışıyor zamanları yok. Bir de göründüğüm gibi biri değilim şu an sizinle bunları konuşmadan tanışmış olsaydık ben olduğuma ihtimal vermezdiniz, görünürde neşeli biriyim insanlar esprili yanımı severler

Evden çıkmam için geçerli bir nedenim yok, arkadaş çevrem yok hepsi üniversitede ben 2 yıl okudum yine hazırlanıyorum. Bir de 2 ay önce 4 sene süren ilişkim bitti sokakta o insanı görmek istemiyorum yabancı gibi yanımdan geçmesini kaldıramam. O yüzden çıkmıyorum.