Terapiye gidenler var mı?

benim de sosyal fobim var. toplum önüne çıkamazdım. öğretmenliğe başlayınca iyi geldi gibi geldi ama ben her gün aşırı yoruluyorum bir kere zaten nasıl yapıcam düşüncesi beni yıpratıyor. onun dışında göz teması kurarım ve satıcılara hayır diyebiliyorum. ama yine de hiç arkadaşım yok. sadece 1 tane arkadaşım var. ilaç kullanmak kötü değil mi. 6 yıl önce kullanmıştım ama ben yarım bıraktım tedaviyi inancım olmadığı için şimdi yine aynı şeyleri yaşamak korkutuyor.

biliyorum bazen unutuyordum almayı o gün bok gibi geçiyordu kafam dalgalanıyordu. şu ilaca tekrar bulaşmadan kurtulmak istiyorum.

çok iyi anlıyorum seni ben de hep geç kaldım hayata bu yüzden her şeyim zor oldu.
ev ödevlerin neler.

ben o aşamaları geçtim. ben de yoldan geçenlerle konuştum. bankta oturdum yanıma oturanlara iyi günler gibi şeyler söyledim muhabbet ettiklerim oldu. alışverişe tek çıkabiliyorum. tezgahtarlarla iyi konuşabiliyorum. önceden hep kaçardım. minibüste ineceğimi söylemek gererdi mesela beni. :) artık o kadar değilim. ama şu arkadaşlık ilişkilerim hiç düzelmedi.

benim acayip bir güven sorunum var. hiç güvenmiyorum. senin var mı tarz bir şeyin.

bu tarz bir şeyin var mı dicektim.

aynen. bazen erkeklerden nefret ettiğimi düşünüyorum. bakalım bu güven sorununla ilgili ne dicek doktorun

kaç arkadaşın var peki.

benim resmen buluşabileceğim bir arkadaşım var. yoksa tanıdıklar var ama hayatımda değiller.
kaç yaşındaydın

sen tek bir hataları diyorsun ya ben en ufak bir mimik, söz, bakış hepsi soğutmaya yetiyor. şu güven olayını merak ediyorum en çok. sorunun ana kaynağı o çünkü. umarım işe yarar. yalnız bu sitede insanlara güvensiz olmamızı körükleyen bir site farkındasın dimi.

şansımı denemek istiyorum. bursada mısın. aynı sorunları yaşayan biriyle konuşmak belki iyi gelir.

o zaman görüşemeyeceğiz. :) sana savaşında kolaylıklar diliyorum. güvenle ilgili doktorunun ne diyeceğini merak ediyorum. fırsat olursa yine konuşuruz ben şimdi çıkıyorum iyi geceler.

kendimi baskılıyorum mesela bir caddede bir tanıdığın arkasından bağırıp seslenemem aşırı hareketler yapamıyorum bedenim sıkı kontrol altında. bunu aşmak için kasıntılığım gitsin diye spora başladım salsa yaptım ama kısa süreli bir şekilde başka bir durum çıktı bırakmak zorunda kaldım.

salsa da partnerim de farketmişti çok kontrollüsün demişti hakikaten öyle.

annem otoriter gelir bana. ona desen kabul etmez ama öyle. ben de hiç bir zaman onun istediği gibi bir kız olmadan. her zaman laf sokar eleştirir. hiç benden memnun olmaz. onun yüzünden de iyice içime kapandım. yoksa bir yıl önce iyi durumda sayılırdım 1 yıldır okul bitti eve geldim iyice boka sardı hayatım.

mesela o kursta bir çocuk benimle ilgilendi tıp fakültesinde araştırma görevlisiydi ama ben yine de çapkın bulduğum için arkadaş bile olamadım. okuldan başka bir erkek benim halimi hatrımı sorar konuşmaya çalışırdı o da çok sosyal ve rahat biriydi. bazen bizimle niye konuşmuyorsun çok mu boş buluyorsun derdi. ben onlarla bile arkadaş olamadım. bazen o arkadaş grubunu birbirine çok yakın bulurdum samimilerdi. bu da bana hep itici gelir.

neden?

evet küçük bir ilçede ailemin yanında yaşıyorum öğretmenlik yapıyorum ve hayatımda hiç güzel bir şey yok.