Hadi biraz öz eleştiri. Kimse mükemmel değildir, kabul. Peki sizin mükemmelliyetinizi bozan davranış ya da olgu nedir?

Artık kimsenin samimiyetine inanmıyorum, alışamıyorum, güvenemiyorum.
Benimki sanki biraz takıntı gibi. Yalnızlığı seviyorum yani artık şikayet etmiyorum çünkü insanları tanıdıkça yalnızlık güzelleşiyor. Ahmaklarla olmaktansa yalnızlık daha iyi yani kimse seni kırmıyor ve kafa dinlemek
bazen çok güzel oluyor, rahatlıyorsun. Yalnızlık terkedilmekten daha iyi.
Sanırım en kötü yanım en iyi yanım.

Aniden sinirlenip hiç söylenmeyecek şeyleri söyleyebilirim. Benden beklenmeyecek kırıcılıkta olabiliyorum. Ama bu insanlara göre böyle.. aslında hakedene hakettiği gibi davranıyorum. Bana göre yeterince mükemmelim 😊

Kimseye güvenemiyo olmam hep bir kuşkuyla yaklaşmam insanlara karşı..

Insanlara fazla değer veriyorum biraz saflaşabiliyorum iyi niyetim yüzünden.

Kararsız bazen dengesiz sıklıkla değişken ruh halim

Dusunerek konusmuyorum veyatta ona gore davranmiyorum laf sokmayida beceremem

Çocuksu olmam hanım hanımcık olamamam bana göre sorun değil çevremden aldığım tepki

Asi tavırlarım, çabuk sinirlenmem hanımefendilik çizgimi aşıyor..
Ve her zaman olgun davranamayıp zaman zaman alıngan olmam..

Fazla iyimser olmak güzel değil. Hala çok Safım kendime bile sinir oluyorum bazen 😒

Kararsızlık ve dengesizligim
Bazen kibirli olmuyum diye resmen ezik gibi davraniyom salak muamelesi yapıyorlar

Hangisini söylesem ilk?