Korku; sonradan öğrenilen bir duygu mudur yoksa doğuştan mı gelir?

Mesela, doğuştan gelseydi bebekken her şeye elimizi sürüp ağzımıza atmak istemezdik. Annelerimiz ve babalarımız, kısaca çevremizdeki insanlar, dokunduğumuz maddelere bu cız bu eğ diyerek bizlere bazı şeyleri engellediler ve biz korkuyu öğrendik. Bir bebeğin bir hata karşısında parmak sallama ile karşılaşması da buna örnek verilebilir.

Nerede yapıldı hatırlamıyorum fakat okuduğum bir bilgide şu geçiyordu. Bilim adamları bir bebeği denek olarak kullanmışlar. Bembeyaz bir odaya onu kapatıp önüne önce bembeyaz bir fare koymuşlar. Bebek ona dokunmak istediği anda korkutucu bir ses çalmışlar arkadan. İkinci seferde yine aynı ses. Bu sefer beyaz bir kedi koymuşlar. Daha sonrasında hayvanları beyaz olmak koşuluyla büyüterek bebeğin önüne koymuşlar ve her seferinde aynı olay tekerrür etmiş. Bebek büyüyünce beyaz olan her şeyden korkar olmuş.
Burada demek istediğim şudur; korku sonradan kazanılır.

Korkutucu sesten kastım yüksek ve rahatsız edici olması idi. Haklı olabilirsin fakat bana doğuştan geldiği pek mantıklı gelmiyor.

Evet öyle.