Çok mu duygusuz ve gamsız ım?

Çevremde ki insanların dertlerini falan dinlemeyi çok seviyorum ama hiçbir şey hissetmiyorum. Hata bazen karşımda ki insanlar ağlarken gülesim falan geliyor. Kendi gözümle görmediğim sürece bir insanın acı çektiğine inanmıyorum ya da arkadaşlarım hasta/ölmüş birinin arkasından ağlarken ben gülmemek için kendimi çok zor tutuyorum hata bazen o ortamdan uzaklaşıyorum... İnsanlar ciddiyetsiz ve duygusuz, gamsız olduğumu söylüyorlar. Bu durum beni kırdığı halde hiç umursamadan kulak ardı ediyorum.. Bugün yine duygusuz olduğumu söyleyen bir çok insan oldu ve ben hiçbir şey demeden uzaklaştım.

İnsanlara kendimi çok fazla açamıyorum, yakın davranamıyorum. Her zaman için dert dinleyen taraf benim hiçbir zaman derdimi kimseye anlatıp paylaşmadım.

Sizce bu kadar kapalı kutu olduğum için mi böyleyim?