Eskisi gibi değiliz sanki ailemle?

aynen oyle bu da bir donem ilerde aileni cok arayacaksin buda gelip gecicek

Aileye bakış açısı değişmesinden değil.. Ortada öyle büyük bir şey yok ama aile olduğumuz hissi yok artık.. Yani hissedemiyorum aile olduğumuzu, elimde değil.

dedigim gibi buda bir donem farki yaslarda farkli farkli dusuncelere kapilabilir insanlar zamanla atlatirsin ortada sorun yoksa zamana birakman yeterli

Babamın varlığı anlamsızlaşmaya başladı. Birbirinden zıt karakterleriz, bilmiyorum, artık saçma sapan sebeplerden zaten az olan huzurumu da bozmasını istemiyorum. O eskiden peşinde dolanan kızı gibi hissetmiyorum elimde değil.

varliklari yeter yokluklari beter olur babalarin 😉

@MELihCnsvç Hiçbir zaman otorite/disiplin figürü olmadı babam :) İyi bir arkadaştı, beraber çok şey yapardık. Yalnız bir çocuktum, arkadaşımdı o benim. Arkadaşım gibi her şeyi yapardık. Belki de bu sebepten, benle arkadaş olmaya çalıştığından o ciddiyeti hiç olmadı. Aksine annem uzun süre affetmeyenken babam hemen affedendi, cıvık espriler yapan oydu. O korkuyla karışık saygı duyanlardan hiç olmadım. Saygı duymaktan ziyade sevgi duymuşum bugüne kadar düşünüyorum da..

Bu sebeple galiba, otorite ve saygı figürü olarak görmediğimden dolayı baba kız ilişkisindeki bu yön güdük kaldı.. Bu sebeple ki galiba böyle sessiz, otoritesini duruşundan hissettiğim erkeklere hoşlanmayla karışık hayran oluyorum.