İnsan Babası Ölsün ister mi?

İlk bakıldığında dehşet verici bir soru değil mi? çok küçük yaşta annemi kaybettim. babam hemen evlendi. ablalarım vardı baba ve üvey anne işkencesinden (psikolojik ve bazen şiddet) çocuk yaşta evden kaçıp evlendiler. (14-15 yaş). 22 yaşında yım ve böyle bir evde büyüdüm. Babam sürekli içer hergün içer ve içince bambaşka bir insana dönüşür. tüm mahalleye sataşır (bizede), herkese rezil eder. gerçi içmesede aynı. hergün evde hırgür. sabah kavga seslerine uyanırım bazen. çok sinirli biridir sinirlenince ne din tanır ne kitap önüne gelene küfreder isyan eder. birşey istesin onu o an bulamazsan hapı yuttun dünyanın küfürünü yersin. şu an bunları yazarken bile içip evde herşeye bağırıp küfürler savuruyor. Çalışmaz. sürekli kendi işini kurar ve hep batırır. uçan kuşa borcumuz var. biz eve yiyecek almayıp tasarruf yapmaya çalışırken o heryere arabasıyla gider ve hergün içkiye sigaraya gömer tüm parayı. Bazende iyi insan olur ama bu davranışları öyle soguttuki asla ısınamıyorum. bazen diyorum ölse belki herşey düzelir ama yine içim acıyor aglıyorum.. hergün.. içip içip kaç kez kaza yaptı sayamadım. bize kaç kez işkence etti sayamadım. 22 senedir hep dua ettim ama hiçbirşey düzelmedi. zaten düzeleceğide yok. bazen bu soruyu düşünüyorum işte. belkide en büyük hata :/