Yaşanmışlıklara saygı gösterebiliyor musunuz?

Birçok insanı kabul ederiz hayatımıza, birçok şeyde paylaşırız.
Konuşuruz, anlatırız, bazen konuşmakla da kalmaz yaşarız.
Her gelen bizde bir anı, acı, sevinç, mutluluk, gözyaşı, keder ve yaşanmışlık bırakır.
O an hayatımızda olanla hiç kopmayacakmış gibi sohbetler
de bulunur,
birçok şeyimizi paylaşır, kendimizle ilgili birçok sır veririz.
Ve birgün gelir hayatına gelen o kişi çekip gider, acı veya tatlı, mutlu ya da mutsuz birgün gider mutlaka.
O giden kişi ile paylaştığın yaşadığın şeylere saygı gösterir misin?
Yoksa nasıl olsa gitmiş artık bende değil tüm yaşanmışlıklar anlamını yitirdi deyip o caanım anıları diline dolayıp futürsuzca anlatır mısın birilerine?