Pısırık İnsan deyince aklınıza ne geliyor?

benim erkek arkadaşım böyle ben ona nasıl yaklaşmam gerektiğini bilmiyorum.

cok hassas oldugu icin bu konuda acik acik degil de ustu kapali imalarda bulunabiliyorum yalnizca. mesela kendisi icine kapanik biri ben bir test yapmıştım orda disa donuk olani secti sen oyle degilsin dedigimde de sadece onun oldugu cevabi meraj ettim gibi kıvırdı. kabullenemiyor ya da utanıyor bu durumdan.

kendini işe adamış resmen. tek başarılı olduğu alan o. onun harici bilhassa özel hayatında yanlış bşy yaparım diye hiç bsy yapmıyor yanlış bşy derim diye sessiz kalmayı tercih ediyor. niye böyle olduğunu anlamaya çalıştığım için sorular sorduğumda da kaçıyor bir şekilde. eleştiri alınca hemen kabuğuna kapanıyor kendini yetersiz hissediyor. ben anlıyorum bunu ama belli etmiyorum çünkü o pasif biri gibi durmaktansa kibirli duygusuz biri gibi anlaşılmayı tercih edecek kadar gurur meselesi yapmış bu durumu. napmali ne etmeli bilmiyorum

ben kendimle çok barışık biriyim diğer insanların kusurlarını görmem ama kendimle dalga geçerim. özgüvenim yüksek. iyi kalpli de biriyim. yaşam enerjimi yüksek. hatta sevgili olmadan önce (aynı iş yerindeydik) benim gözlerime her baktığında icini mutluluk kapladigini, içimin dişimin bir ve çok doğal çok iyi olduğumu falan söylemişti. nolur hiç değişme, insana güven veriyorsun güç veriyorsun demişti. ve ben hiç değişmedim ve ona karşı çok sevgi dolu çok saygılıyım. o yüzden benim yanımda rahat olmaması için bir sebep yok ama bence onun korkusu ondan sıkılacağımı bırakıp gideceğimi düşünmesi çünkü kendi de farkında beni yordugunun yaşam enerjimi düşürüyor resmen. bu yüzden de kendini çekiyor beni kaybetmek pahasına. ve aslında beni kaybetmek belki de isteyeceği en son şey.

ben onunla tedavi konusunda tek kelime edemem işte. bir daha benim yüzüme bakmaz. cook aşırı hassas ve gururlu. ilk etapta onu gerçekten sevdiğimi ve ondan bırakıp gitmeyeceğimi tam anlamıyla hissettirmem gerekiyor sanırım.

şu an aramız limoni. pratikte ayrıldık güya ama ben teoride asla bitirmedim. hatta ona ara ara yazdım sakın kendini tek bir an bile suçlama sen beni tek bir gün bile üzmedin falan dedim. ben seninle çok mutluydum dedim. sevgili gider sevgi kalır sen benim canımsın bunu hiç unutma falan dedim. Yani bunun (büyük ihtimal gurur yapıp bir lafım ağır geldi sanırım) benimle tek kelime bile etmeden ayrılmasını olgunlukla karşıladım. Ki ayrilmasinin nedenini merak ettiğim için aradım açmadı 50 kere aradım sonra konuşuruz falan dedi bende gıcıklığına tekrar aradım biraz üstledim DEFOL dedi. ilk tek ve son kötü kelimesi de budur bana karşı. bir hafta sustum çok kırıldım çünkü ama daha sonra o kelimeyi bile yüzüne vurmadım ve bir şekilde yanında olduğumu hissettirdim. Yeni yeni konuşuyor beyefendi tek kelime etmiyordu. Resmiyiz tabii. Ve o yazmıyor hiç ben yazarsam lütfedip cvp veriyor bende çok nadir yazıyorum ve kısa kesiyorum uzatsam konuşacak gibi aslinda

Ha bide ben buna zarf attım seni son kez görebilir miyim diye bu haftasonu görüşcez bakalım. Sence kurtarabilir miyim ilişkiyi? nasıl davranmalıyim? onun tepkisini mi ölceyim arkadaş gibi mi yaklasayim onu kaybetmemek istemediğimi direkt belirteyim mi napayim

bilmiyorum ya bazen acaba yeteri kadar sevmiyor mu diye de geçmiyor değil aklımdan. Ama bazen bazı insanlara denk geliyorum fazla sevgiden de kaynaklanabildigini görüyorum. Benim çok yanlışlarım oldu aslında o benden zaman istemişti zamanla herşey daha güzel olacak daha iyi tanıcaz birbirimizi paylaşacak çok şeyimiz olacak falan demişti bende düşüncesizce bir laf ettim o zaman keşke sevgili olmasaydık ben hiç sevgiliyiz gibi hissetmiyorum falan diye. o öyle şeyleri takıyor işte. bir kere demişti zaten senin lafların çok ağır geliyor bazen kaldıramıyorum demişti. ne bileyim benim için sorun teşkil etmeyen şeyler onun için devasa şeyler olabiliyor. belki de onu anlamadığımı düşünüyor. Ama gerçekten onu kırmak istemiyorum istemedikçe daha çok hata yapıyorum. Ama beyden de çok eminim kimse uğraşmaz onunla bu kadar ki ugrasmamislarda ya bırakıp gitmişler ya aldatmislar..

teşekkür ederim iyi dileklerin ve yorumların için. umarım herşey iyi gider artık. ben yanında olmak istiyorum çünkü onun. diğerleri gibi olmadığımı göstermek istiyorum. Birinin onu gerçekten sevebileceğini görsün istiyorum

Allah razı olsun gerçekten yardımcı olsun. Yabancı biriyle daha rahat konuşuluyor çünkü. En yakınım bile olsa sevgilimi anlatamıyorum. çünkü karşı karşıya geldiklerinde sevdiğim adama benim anlattıklarımdan yola çıkarak güçsüz hatta belki ezik gözüyle bakmasını istemiyorum. O da istemezdi böyle bsyi. Empati kurduğumda bende istemem. Tekrar çok teşekkür ederim. Hayırlı sabahlar

peki neden öylesin? farzı misal otoriter bir ailede mi büyüdün, şiddet mi gördün çocukken, sen sus karışma gibilerinden sözün mü kesildi. ya da başka bir sebep

peki nasıl yaklaşmak gerek. benim erkek arkadaşım çok pısırık içine kapanık sessiz. ben bazen fazla üstüne gidiyor olabilirim ve kendini hepten yetersiz görüyor olabilir çünkü kabuğuna çekiliyor hemen bir daha hiç açamıyorum. Çok hassas. benim karşımda küçük düşmekten çok utanıyor kendini olmadığı biri gibi göstermiyor gösteremiyor zaten ama olduğu gibi biri olduğunu anlatamam içinde elinden geleni yapıyor. susarak yapıyor tabi. eylemsizlik ve tepkisiz kalarak. ben onu kibirli duygusuz olarak bilsem daha iyi yeterki pisirik olduğunu hissettirmeyeyim. lsanki olmak istediği dışa dönük biri (bi test yapmıştım orda kendini öyle tanımladı ama sen içe dönüksün deyince kivirdi) Kendini kapattığı için yardımcı da olamiyorum