Her şeyin bir sebebi vardır elbet; peki senin yaşadıklarının sebebi nedir?

Askerde bu sorunun cevabını aramak için çok nedenim ve zamanım oldu. Kendi adıma ulaştığım bazı sonuçlar da oldu çok şükür.

En başta halime az şükrettiğimi farkettim. İnsan genellikle kendisinden daha iyi durumda olanlarla (daha doğrusu öyle olduğunu sandıkları ile) kendisini kıyaslama eğiliminde. Ve kendisinin daha iyi şeyleri hak ettiğini düşünmeye meyilli.

Dünyayı dev aynasından izleyen cüceler... Dünya dediğimiz de kendileri. Yani BEN işte.

İnsan kazanımlarını bir hak etme olarak gördüğü zaman şükür etmekte de biraz geri kalabiliyor. Bir kayba uğradığı zaman da bu sefer bir suçlu arıyor kendine.

Dönüp dolaşıp bize de değen o son domino taşı acaba nasıl oldu da düştü? Bunu bulmak zor geliyor insana. Belki o ilk taşa bizim dokunmamızla başlamıştır her şey!

Tabi insan genellikle vicdanını rahatlatacak, egosuna zeval getirmeyecek cevaplar arıyor. Sebebi değil suçluyu arıyor.

"Daha iyi bir yerde görev yapmalıydım. En azından daha 'asker' gibi." vs. demekle geçti uzun bir süre günlerim. "Arkamda beni rahat ettirmek için pervane olan güçlü dostlarım varken ben rahatı değil adaleti seçip torpil yaptırmamışım. Bunun üstüne sanki ceza gibi, buralara nasıl 'düşerim.'" diyordum. Zor olan bana kötü gibi geliyordu. Ama hayat en başta bir sınavdır bana göre. Ben de sebebimi 'sınav olmak' cevabına bağladım. Tabi sınavın sonunda kendim için daha büyük bir ödül beklentisine girerek oldu bu. Sadece biraz ertelenmişti, benim iyiliğim için.

Sonra "Yaptıkların iyi ya da kötü, şükürsüzsün, sınavı hak ediyorsun, seve seve öğrenmedin şükretmeyi, şimdi zorla öğreneceksin." dedim kendi kendime. Ama böyle deyince, insan bu sefer de "Daha öğrenmedim mi? Bu sınav ne zaman bitecek?" demeye başlıyor. O sıra da "şükür" dediğim şeyin aslında "Nasılsın?" sorusuna otomatik verilen "iyiyim" cevabı gibi fazla üstünde durulmadan söylenmiş bir söz olduğunu anladım. Öyle diyerek kendimi nankörlüğümün sebep olacağı suçluluk hissinden kurtarıyormuşum meğer!

tuvalette dün :P
aslında bu sorgulamayı yapmalıyız ama nedense yapamıyoruz
fakat inş. birinin üzerine suç atmamışımdır