Kör bir insana rengi anlatmak ne kadar imkansızsa; cahil bir insana laf anlatmakta o kadar imkansızdır.

Bu körlüğün derecesi ile alakalıdır.

Mesela önceden görüp sonra bir kaza veya hastalıkdan dolayı görme yeteneğini yitirmiş birine, rengi anlatabilirsin.Çünkü ateşin kırmızısını, denizin mavisini ve doğanın yeşilini bilir ve önceden gördüğü için zorlanmaz. Sadece unutmuş olabilir. Fakat doğuştan '' âmâ '' birine renkleri anlatamazsın. Daha doğrusu hiç görmediği için anlayamaz.

Cahil insanda böyledir bir bakıma, cahilliğin derecesi ne kadardır. Bilmeyenden değil, bilenden değil, Az bilenden bilenden korkmalısın. Çünkü onlar her şeyden biraz bildiği için yarım yamalak olur herşey. Cahil zaten kendi kendini yetiştirebilir.Okumuşa laf gerekmez.Gerçi okuyup cahil kalanlarda var ya... Neyse...

Bu laf bence yerinde olur.

"Cahil ile sohbet etmek güçtür bilene, çünkü cahil ne gelirse söyler diline"

'' yarım hekim candan, yarım hoca dinden eder''

Yani herşeyin azını bilenden korkacaksın.

Evet doğru . Cahile ne yapsan ne etsen anlamaz dinlemez . Kendi doğrusundan şaşmaz . Bildiğini okur . Ayrıca seninde canını okur :) Ama bence önemli olan onlara laf anlatmak degil onlarla oturduğun vakit kalktığında cahil olmamandır .