İnsanları yalnızlığa iten sebepler nelerdir?

İnsanlarla kurulan neredeyse bütün bağlar bir kirlenmedir.
Bir kötülüğüne rastladığımızda şaşmamız gereken tek insan yoktur. Bizi ne kadar överlerse övsünler, bize yeni bir şey öğretmiş olmazlar.

Dünyada her şey nasıl gittikçe soğuyor, görebiliyor musun?
Sen kendine benzeyen bir insan arayıp duruyorsun; Öyle bir canlı yok.

Bana göre -içimdeki- yalnızlığın en yüce seçimi harikulade yararsızlıktan gelir. Vardım, varım, ya da olacağım; dilbilgisinin sorunudur bu, varoluşun değil. Kader -zamansal bir karnaval olması itibariyle- fiil çekimleri için elverişlidir, fakat maskelerinden sıyrıldığında bir mezartaşı kadar hareketsiz ve çıplak oluğu görülür.

Cehenneme kendi içinde yer bulmak, biz modernlere nasip olmuştur. İnsanlar gizliden gizliye birbirlerinden tiksinmeye heves ettiklerine göre, bize de ancak yalnızlığın kapısı aralanmış demektir. Yeryüzündeki her insan, acımaya, hüzne ya da ağlamaya mahkûm eder.

Günümüzde yaşamak ve yaşamaktan zevk almak isteyen birinin senin gibi, benim gibi bir insan olmaması gerekiyor. Zırıltı yerine gerçek müzik, eğlence yerine kıvanç, para yerine ruh, gelişigüzel etkinlikler yerine gerçek eylem, oyun yerine gerçek tutku arayan birine bu sevimli dünya yurt olamaz.

Yine insanlar hocam. Anlayışsız, saygısız insanlar o kadar çoklar ki yalnız kalmak en iyi yol olarak hep seçiliyor.