GÖNÜL MUHABBETİ ÇOK MU BUNALTICI?

Lütfen yardımcı olun.
Bir erkeğim. Ama her şeyden önce bir gönülüm. Toplumsal değerlerin ötesinde hayatı gönül değerleriyle yaşamaya çalıştığım için uyumsuz kalıyor yalnız kalıyorum. İnsanlara elinde olmadan yalan da söyleseler, değer de vermeseler bir an gönüllerine ulaşmış o güzelliği görmüşsem değer vermekten kendimi alıkoyamıyorum. çünkü dostluk/gönül sonsuzluktur. sonsuzluk içinde değer verip sevemiyorsam ve de karşılıksız ben saf ve gönülden bir insan değilim. yni hayatı da anlamına göre yaşamıyorum demek ki?
Kabulüm şu ki ben değersizim. gönüllerden krndimi tebessümle bildiğim kadar değerliyim. Ben duygusudur insanın bencilce kendini değerli görmesini sağlayan toplum içindr. ama gönülde sen hissi. gönül birliğidir. Ama olmuyor. mevlana, yunus misali bit şey sanırım.

Yıllat önce sokaklarda gözyaşıyla bir kez daha görmek istediğim bir bayan bile beni severdi aslında. ama insanca ilişkiden kaçardım.

insanca olmak istemiyorum. Gönülden ulaşmak istiyorum. gönlü güzel derin bir dostta eşimi bulmak istiyorum. ama dostluk hep daha ağır.

aslında sorunum düşünmeyi kendime engellemem. yoksa her şeye cevabım var. Niçin sorunlarımı düzeltmiyorum. düzeltmek için değerlerimi olgunlaştırmam ya da vazgeçip değişmem gerekir. hepsi acı verici. cevap değil de yorumu olan var mı?

Konu başlığına gelince. Derin kendime has çalışmalarım var. o ki hayatımı feda ederek kendimi bu değerlerle yaşamak isteyeceğim kadar inanıyorum demek ki.
Borsadaki grafikler, yıldızlar, kainat ve insan içindeki ortak ritim sebebiyle gönül dünyasını görmemizi sağlayan sonsuz bir mantığa olan sahipliğimiz varken niçin onu kullanamıyoruz. sevgi. hayatın mutlak anlamı. kusursuz düzen. s