Neden böyle oluyo? Cok Mutsuzum hayatimdan nefret ediyom keske ölsem?

Bikdim bu hayatan hic Mutlu olamiyorum hic hayatimi istedigim gibi yasiyamiyom ailem ne derse o oluyo onlarin usağim sanki yemek yap temizlik yap 18yasindayim ve meslegimi onlar icin molla verdim ev işlerini yapiyim diye sosyal hayatim bille yok arkadaslarimla disari cikmak istiyim Orusbu oluyom evde hapisim resmen abim annem babam hepsinden nefret ediyom.. ve 1gün cok mutlu olsam güzel bisey olsa.. yarin hemen günüm cok kötü geciyo agliyom nerdeyse hergün bazen Hayat banada gülcek mi düsünuyom banada hayat güller mi? Hep bir umutla bekliyorum bu yasima kadar hic sevgilim olmadi doya doya arkadaslarimla gezemedim aile korkusu yüzünden Bikdim kenndimi öldürmek istiyom cennete mutlu olurum diye :-(