Ağlamak istiyorum ama artık ağlayamıyorum?

Eskisi gibi hissetmen gerekli degil. Gerekli olan eskisi gibi hissedemende gonul kirmamayi ogrenebilmen. Insanlari umursamamaya baslamak belli bir birikmisligin sonucu senin de yazdigin gibi, cocuklugunda siddet goren birinin ileriki yasaminda siddet egilimli bir bireye donusmesi gibi. Ama henuz her sey senin elinde, insanlari sevmeyi dene. Kirilsanda incinsende sen kirma, merhem ol acilara. Asil buyukluk bu degil mi. Dedigim gibi psikolojik bir savas bu aslinda, bu savasi kendi icinde vereceksin

Daha erkendir belki de, yerini gun isigina birakacak zifiri karanlik gelmemistir senin icin henuz. En azindan kazanma yolundasin, bir seyleri degistirmek istediginin farkindasin. Zamanla inaniyorum kazanirsin da, bu tarz durumlar icinde birikmis olan kizginligin kirginligin disa vurumu sadece. Bunun sureklilik arzedecegini zannetmiyorum