Kimse içindekileri söyleyemiyor...

İçimdekiler

ava soğuk. Tak kulaklıkları. Dışarı çık. Üşü. Yürü. Daha çok üşü. Daha çok yürü. Üşüdükçe yürü. Yürüdükçe, düşün. Olmak istediğin kişiyi düşün.

Olduğun kişiyi düşün. Sahip olduklarını düşün. Senin olmayanları düşün.

Sevdiklerini, sevmediklerini düşün. Kazandıklarını, kaybettiklerini düşün.

Söylediğin, söylenen yalanları düşün. Seni terk edenleri, terk ettiklerini düşün.

Artık hayalini kurmadığın ...o hayatı düşün. Ne kadar kolay vazgeçtiğini düşün.

Bir daha kimseyi sevemeyeceğini düşün. Saatlerce düşün ama hiçbir şey düşünmediğini fark et. Eve dön. Aynaya bak. Sol gözün kızarmış.

Demek ki ağlamak istemişsin farkında olmadan. Ne zaman ağlamak istesen, sol gözün kızarır çünkü. Aç sıcak suyu, gir altına.

Soğuktan donan vücudun sıcak suyun altında uyuşsun. Kemiklerin sızlasın.

Acıya aldırma. Düşün. Yeniden düşün. Ardından el salladığın otobüsleri düşün.

İnsanları düşün. İhanetleri düşün.

Bir zamanlar hayallerin olduğunu düşün. Bir zamanlar mutlu olduğunu düşün.

Mutluluğun nasıl bir his olduğunu unuttuğunu düşün.

O adamı düşün. O adama asla sarılamayacağını düşün.

Şimdi çık sıcak suyun altından.

Çık ve yaşa.

Çünkü hayat hep böyle..

Hakaret etmek gerekiyor bazen, ağız dolusu küfür etmek... Bir tek böyle zamanlarda tutuyorum kendimi... Onun dışında illa ki içimden ne geçiyorsa söylerim karşımdakine...

içimdekiler beni alakadar eder kimsenin bilmesine gerek yok.

Eskiden söyleyemiyordum şuan yapıyorum ve mutluyum eğlendirebiliyorum insanları :)

elbetteki oluyor çok normal bir durum bunun cesaretle yada başka bişeyle ilgisi yokki

direkt söylerim. patavatsızlığım şiarımdır.

Herkezin içinde sakladığı duyguları vardır.

aman ne gerek var soylemeye

yoo.

Oluyor bazen.