Kaderimizi kendimiz belirleyebilir miyiz?

ALLAH (C. C.)'ın İki Farklı Kader Defteri Vardır. Bunlarda Bir Tanesi: ''Levh-i Mahv-ı İsbat''tır. Diğeri İse ''Levh-i Mahfuz''dur.

ALLAH (C. C.)'ın Levh-i Mahv-ı İspat Denilen Kader Defteri; Cenab-ı Hakk’ın Yazar-Bozar Bir Tahtasıdır.

Burada Yazılan Kadere: ''Muallak Kader'' Denilir. Nitekim Bu Defterde Yazılan Her Şey Bazı Şartlara Bağlanmıştır ki: Bu Şartlar Yerine Getirilmezse, Yazı Kaza Edilmez ve Değişir.

Örnek Verecek Olursam: ''Levh-i Mahv-ı İsbat'' Defterinde Bir Kulun 70 Yıl Yaşayacağı Yazılmıştır. Ancak Bu Yazı Kulun Sadaka Verme Şartına Bağlamıştır. Eğer O Kul Sadakalarını (Kaideler Dahilinde) Verirse Bu Kadar Yaşayacaktır, Zira Vermezse Daha Az Yaşayacaktır.

Bu Defter ALLAH (C. C.)'ın Nihayetsiz İlminin Bir Tecelligahıdır. Bu Defterde Yazılan Kadere ''Mutlak Kader'' Denilir.

Neden İki Kader Defteri Var?

ALLAH (C. C.) Kullarını Hayırlara Teşvik Etmek İçin Bu İki Defteri Tanzim Etmiştir.

Kul ALLAH (C. C.)'ın Kendi Hakkındaki Ezeli Takdirini ve Değişmeyen Kader Defteri Olan ''Levh-i Mahfuz''daki Yazının Ne Olduğunu Bilmediğinden Kaderin Değişen Bu Defterini Dikkate Alarak Bereketli Bir Ömre Sahip Olmak Ya da Musibetleri Def Etmek Gibi Maksatlar İçin Sadaka Vermeye, Akraba Ziyaretlerine ve Diğer Hayırlara İcabet Eder.
ve Bu Sayede Sevap Kazanır.

ALLAH (C. C.)'ın Sonsuz Merhameti Bu Defterden Anlaşılmaktadır..

Bu Defter İle ALLAH (C. C.) Kullarını Tembellikten Kurtarmak ve Hikmet Dünyasında Yaşadıkları İçin Onları Sebeplere Yapışmaya Teşvik Etmek İstemiştir.

Bu Sayede ALLAH (C. C.)'ın Ezeli Takdirinin Ne Olduğunu Bilmeyen Kul, Daha Uzun Yaşamak İçin Ameliyat Olur, Sağlıklı Olmak İçin Spor Yapar, Rızkı İçin Çalışır..

Dolasıyla Kul Düşünür: ALLAH (C. C.) Bana Vereceği Rızkı Çalışmam Şartına Bağlamış Olabilir Ben Bu Yüzden Sebeplere Yapışarak Vazifemi Yapmalıyım, Sağlığım İçin Gerekeni Yapmalıyım ve Daha Sonra Neticeyi ALLAH (C. C.)'dan Bekleyerek Kısmetime Razı Olmalıyım Gibi Sebeplerle Kul Tembellikten Kurtulur.

Kaderimizi ne tam olarak biz belirleriz ne de tamamen bizim irademiz dışıdır. İkisinin ortasında bir yerdedir kader. Kader; olmuş ve olacak her şeyi Allah-ü Teala'nın sonsuz ilmi ile bilmesidir. Allah-ü Teala kullarına cüz-i irade vermiştir. Kul iradesini hayır ya da şer herhangi bir yönde kullanır. Allah-ü Teala da irade ederse kulun iradesi gerçekleşir. Yaratan hep Allah-ü Teala'dır. Yalnız onun dilediği olur. Bizler kaderimizi ancak yaşadıktan sonra bilebiliriz. Yani az ya da çok çalışır bir bölümü okursun ve ancak o zaman o bölümü okumanın kaderin olduğu anlaşılır. Allah-ü Teala ise sonsuz ilmi ile bunu sonsuz öncelerde biliyordu ve bu bilgisi bir kitapta yazılıdır. İşte yazılı olan bu bilgiye alın yazısı ya da kader denir.
Dolayısıyla çok çalıştığın halde kötü bir yer gelmesi de kaderindir. Vaki olan her şey kaderindir. Çünkü Allah-ü Teala'nın bilmemesi ya da yanlış bilmesi söz konusu olamaz. Ancak biz kaderimizi bilmiyoruz. Bu sebeple kötü dediğin bu bölümün kaderin olup olmadığını da bilemeyiz. Öyleyse daha iyi bir bölümü kazanmak için çalışmak, uğraş vermek yanlış olmaz. Doğru olan; kadere inanmak ve İslam'ın bildirdiği doğrultuda hayatını yaşamaktır. Yarın ölecekmiş gibi ahirete, hiç ölmeyecekmiş gibi de dünyaya çalışmaktır. Ancak dünyada, ahirete yarar iş görmek lazımdır. Azabı gerektirecek davranışlardan sakınılmalıdır.