Kalbimi mi dinlemeliyim, mantığımı mı?

Louise Jones'un söylediği gibi: "Zihnin rolü incelemek ve analiz etmektir. Kalbin rolü seçmek ve uygulamaktır. Kalpler birleşir ama zihinler ayrılır.” aynı şekilde Helen Keller bunu çok güzel ifade etti; "Dünyadaki en iyi ve en güzel şeyler görülemez, duyulamaz.. kalple hissedilir.." Yalnızca kalp sevebilir ve sevgi mantıktan çok daha güçlüdür. Tabi en ideal seçenek, hem kalbinizin hem de aklınızın seçiminizle aynı fikirde olmasıdır. Ve bu tür durumların daha sık meydana gelmesi için kalbi dinlemeye, zihnin bilgilerini birbirinden ayırmayı öğrenmektir. Zihin yardım etme ve telkin etme amacıyla sizinle konuşur. Sırf korktuğunuz için sizi daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmaktan vazgeçirmek gibi. Akıl bize bizi korumak, güvende tutmak için verilmiştir. Alışılmış işler, durgun bir bataklık , rutin bir hayat gibi. Ama eğer doğru düşünmeyi bilen, hayatından sorumlu bir insansanız, o zaman zihninizi kontrol etmeyi ve düşüncelerinin size fayda sağlamasını öğrenin. Sağduyu çoğu zaman ruhun fısıltılarını bastırır. Zihin her zaman haklı olduğunu KANITLAMAYA çalışır, ruh çekingen bir şekilde itiraz etmeye çalışır, ancak zihin "sağlam muhakeme"ye güvenerek kendi başına ısrar eder. Ama ruh düşünmez, hisseder ve bilir! Bu nedenle kendinizi dinlemeyi öğrenmeniz gerekiyor etrafınızdakileri değil, toplumu değil sadece kendinizi. Günde en azından 10-15 dakika meditasyon yaparak başlayabilirsiniz :) <3