Pedofili çocuğu olmak?

babam pedofili hastası. dönemleri var resmen. bazen yoğun depresyonda. yaptıklarının pişmanlığıyla. bazen sapkınlıklar yapar, saçma sapan konuşur. küçükken tacize uğradım uzun bir süre, kız kardeşime de aynı şeyi yaptığını öğrendim yıkıldım. bütün hayatını tek kalemde değiştirebilir, önceden hep depresyon modundaydım. sürekli gelecekle ilgili güzel hayaller kurarak geldim bu güne. üniversiteden sonra hayatım güzelleşti ama o depresif modumdan saçma sapan bir insana dönüştüm. sağım solum belli olmayan, hiç olmadık insanlarla yatan, bazen tüm gün aralıksız ders çalışan, bir haftada iki kez sinir krizi geçirip neredeyse hastanelik olmam, en son alkollüyken ciddi anlamda kendimi öldürmeye karar vermem. erkek arkadaşım olmasaydı veya evde ilaç bulabilseydim ciddi anlamda karar vermiştim. kendime kızıyorum olgun davranmam gerekiyo ve bunları bilerek yapıyorum. çünkü fikirlerim değişiyo o an o doğru geliyo. hayatımla ilgili birden çok büyük kararlar alabiliyorum. ama kimse bu durumumun farkında veya bundan rahatsız değil. ben kendi içimde farkındayım onlarsa benim karakterimin bu olduğunu tanıyınca farklı bir insan olduğumu anladıklarını düşünüyorlar. sorunum ne bilmiyorum karakter mi. bu karakter genetik bir şey mi babamda ki ruh hastalığı bana mı geçti? bazen bakıyorum o kadar mantıklı bir insanım ki diyorum hayır herkes gibi sorunların vr sadece. ama bazen öyle saçmalıyorum ki normal bir insanın yapacağı şeyler değil diyorum. benim sorunum nedir?