"İnsanlar hatalarını mutluyken değil ancak mutsuzken anlar" sözü sizce doğru mu?

Doğru bence.

Mesela birine aşıkken çok mutlu oluyorum ve bazen saçmalıyorum yanlış şeyler yapıyorum kendımden ödün veriyorum bunu ondan ayrılıp mutsuz oldugumda ise keşkeleri sıralıyorum.Keşke onun şu lafına evet demeseydim keşke ona şöyle davranmasaydım gibi..

evet doğru bence.şöyle bi örnek verebiliriz mesela.biriyle arkadaşsınız daha sonra bu aşka dönüşüyo.ve sevgili oluyorsunuz.sevgilinizle çok mutlusunuz vs ve iyi ki onu seçtim diyorsunuz.daha sonralar yavaş yavaş mutsuzluklar kaplıyor etrafınızı eskisi gibi kalmıyor çünkü hiçbir şey sorunlar yaşıyorsunuz.artık ayrılma noktasına kadar geliyorsunuz.mutsuzsunuz ve hata yapmışım diyorsunuz.

Mutluyken insanlar mantığıyla değil duygularıyla hareket ederler.Duygularıyla hareket eden insanın da hata yapma payı çok yüksektir.Mutluyken yaptığımız hataları hata olarak bile görmeyiz.Ne zamanki keyfimiz kaçar kafamızı duvarlara vurmaya başlarız.Şunu yapmasaydım şöle olmazdı bunu yapmasaydım böyle olmazdı diye...

çünkü mutluyken insanlar kendilerini sorgulamazlar mutsuz iken insanlar kendilerini sorgularlar ve yanlışlarının farkına varırlar