Hayat niye bu kadar zor?

hayat!…

hayat zordur gerçekten.

çünkü karışıktır.

zıtlıklarla doludur.

en basitinden mutluluktur, huzurdur; ama aynı zamanda ağlamaktır, acı çekmektir.

gülümsemektir; sınavda hiç bilmediğin bir konudan gelen soruyla karşılaştığında “şimdi sıçtık” der gibi… hedefine ulaşmış birinin içinden geldiği gibi karşı konulmaz bir şekilde.

düşünmektir; dün arkasından güldüğün insanla 1 gün sonra aynı kaderi paylaşmaktır ve “vay be!” diyebilmektir.

fonda çalarken umursamayıp dans ettiğin şarkının yalnızken dinlediğinde ne kadar anlamlı olduğunu fark etmektir; tıpkı bir insanın sana olan bakışlarındaki farklılığı görmek gibi şaşırtıcı.

ya da yalnızlığın verdiği özgürlüğü ne kadar sevdiğini düşünürken gördüğün birine aşık olmaktır.

çelişkilidir. bir günün doğrusunun ertesi günün yanlışı olmasıdır.

seni aldatanı, sana yaptıklarına rağmen hâlâ sevebilmektir.

gözünün içine baka baka yalan söylemektir.

hiç tanımadığın bir insandan gelen “teşekkür ederim”le mutlu olmaktır.

hastalanmaktır.

en yakın arkadaşını kaybetmektir.

gün geçtikçe hayatı tanıyarak büyüdüğünün farkına varmak, öğrendiğin her yeni şeyde daha önce öğrendiklerinin ne kadar basit olduğunu düşünmektir.

hiç yapmadığı şeyleri hiç olmadık zamanlarda yaptırır insana.

ama sevsen de sövsen de senindir hayat; yaptıklarının aynası yapabileceklerine kefildir.

aslında hayat zor değil biz zorlaştırıyoruz nasıl kolaylaştırcaz bu konuda bı fıkrım yok hayat zaten çok boktan bişey