İntihar acizlik midir yoksa kurtuluş mu?

Allah bana bu canı verirken sormadıysa ben de sormadan veririm, bu kadar basit.

evet, bunu düşünmüyor değilim. Hiçbir şeyi değiştirecek gücüm yok, sevenim yok, "sosyal ilişkiler" denen yapmacık sahte oyunları oynamayı reddediyorum. İnsanlar sevgiden uzak ve kirli. Bunu çekmektense gitmek daha iyidir

ama intihar etmeyin, mümkünse insanlarla paylaşın yabancı dahi olsalar yüzlerini görmeseniz dahi hayata tutunmak için bunu yapın mücadele verin

Yaşlılara bakıyorum torunlarını seviyorlar, bunun sevgisi olmasa bir dakika durmam, benim hayat sevincim bu diyorlar. Benimki de öyle işte, sevgi yoksa eyvellah demek düşer. Hiçbir şey anlaşılmayacaksam debelenmeye gerek yok

hayatı fazla ciddiye almamak lazım gerçeklerle yüzleştikçe insan daha çok intihara yaklaşıyor keyfine bakıp dünya orama minare de orama demek lazım :)

İntihar eden ne tipler var insan demeye dilin varmaz.Eğer dediğin mantıkla aptallık yada aciz olup olmadığına karar verilebilseydi, bu bahsettiğim şahıslardan yola çıkarak intiharın korkaklık, kaçmak olduğu söylenebilir.Mantığı yanlış yürütüyoruz.

intihar ile ilgili kesin bir kanıya varamazsın 2 2 daha 4 denilemez kimisinin yapısı meyilli olur kimisinin degil mantık yürütmek degildi zaten amacım :))

Anladım dostum, birini örnek vererek yola çıkmışsın ama şunu anlatmak istiyorum intihar eden tiplere bakarak intihar eden bir insanın acizlik,aptallık veya kurtulduğunu söyleyemeyiz.Şöyle düşünmeli insan "yaşarsam düzeltmek için milyonda birde olsa şansım var, ama ölürsem ebediyen mutluluk tatmadan herşeyi batık bir şekilde bırakıp gidicem"

doğru, söylenemez. intihara meyilli olan insana karşı birçok toplum tarafından da desteklenen tezler sunulabilir ama o insan bunları düşünmeyecektir hedefe kitlenmiş füze misali aklına bir defa düştümü er ya da geç yapacaktır onu. intihar bu dediğini düşünememektir "yaşarsam düzeltmek için milyonda birde olsa şansım var, ama ölürsem ebediyen mutluluk tatmadan herşeyi batık bir şekilde bırakıp gidicem" bu sözü söyleyemedikten sonra fiziken yaşasan dahi ruhun intihar etmiştir

derin bi konu ama kimi insanın fıtratında var bu fazla duygusallık da bunu tetikler

Fiziken bunu benimseyen insan zaten başarı kapısını araladıktan sonra ruhen de onu benimsemeye başlayacaktır.İnsanı intihara götüren etken de toplumdur zaten, bunu birebir o şahsa anlatmak gerekir.Eğer doğru veya yanlış olan düşüncelerimiz ortaya atarsak o şahıs zaten bunu üstüne alınmaz, dolayısıyla intihar düşüncesinden caymaz.Demem o ki intihar bir insanın kaçma planıdır.Yanlış bir düşüncedir ama kişi kendini öyle ayarlamıştır, ölürsem kurtulurum düşüncesi girmiştir kafasına.

Evet çok doğru söyledin, tamamen duygusala bağladığımız zaman birinin bize "kusura bakma biraz işim var sonra konuşalım" demesi bile bizi ağlatabilecek bir noktaya getirebilir çünkü tamamen duygusal odaklı düşünmeye başlamışızdır.Bu arkadaşta sanırım bunu yaşıyor.

"bu arkadaş" seninle aynı düzlemde düşünmüyor, yılların birikimi bu, anlık patlama değil

tam onu yazacaktım benden önce yazmış biriktire biriktire olacak bir durum ergenlikteki gibi bunalımlı bir süre sonra bitecek bir süreç olduğunu sanmıyorum insanın içine işliyor bu durum herşeyine yansıyor

Ergenlikte hiç bunalıma girmedim. Bu yılların birikimi, başka bir şey. Çok yönlü, anlatılması zor. Sürekli deplasmanda oynuyorsun işte, kendi sahan seyircin yok

Dostum son olarak sana şunu söylemek isterim ki, ne olursa olsun hayatta bir yerlerde seni bekleyen birileri mutlaka vardır.Belki şuan çevrende sana sevgi verebilen sana kıymet veren hiç kimseyi görmüyorsundur, ama dediğim gibi mutlaka biri bir yerde karşına çıkacak.Belki de henüz vakti değildir.Umarım herşey gönlünce olur, en kısa zamanda bu içinde bulunduğun kötü durumdan kurtulursun.Allah kolaylık versin.