Kimseye kırmamak için saklar mısın, yoksa yüzüne mi söylersin?

Karşımdaki kırılacak ya da aramız bozulacak diye doğruları saklayıp içime atacak biri değilim neyse doğrudan yüzüne söylerim. Milletin keyfi kaçmasın şeklinde hakikatleri gizlemek ya da lafı dolandırmak kitabımda yazmaz. Ben sessiz kaldıkça karşı taraf yaptığının doğru olduğunu sanıp aynı hataları tepemde sergilemeye devam edecekse o ilişkinin zaten hiçbir kıymeti yoktur. Birilerinin kusurunu haykırmaktan çekinmeyi sevilmeme korkusundan kaynaklanan yersiz bir pısırıklık olarak görürüm. Hayatta gerçek saygı lafı eğip bükenlere değil net şekilde konuşanlara gösterilir. Gerçekleri saklama huyunu tamamen reddederim kim olursa olsun düşüncelerimi açıkça ortaya koyarım yoksa başkalarını idare edeyim derken kendi ömrümü bitirmiş olurum...

insan kırmamak adına orta yolu bulmaya çalışırım ama yeri geldiğinde de açık konuşmak lazım, içimde tutup kendimi doldurmanın bir anlamı yok sonuçta. samimiyetten yanayım, dürüstlük çoğu zaman daha makbuldür.

genelde yüzüne söylerim ya ama nasıl söylediğim de önemli doğruyu söyleyeceğim diye insanın kalbini kırmaya gerek yok

Genelde kimseyi kırmak istemem ama söylemem gereken bir şey varsada söylerim

insanlar çok kaba söylesende kırılcak insan yok

Çatır çatır söylerim.. Kimseden lafımı esirgemem.