Hiç nedenini tam anlatamadığınız böyle bir his yaşadınız mı?

40 yaşımda doğum günüme günler kala boşanma kararı aldım. 10 yıllık evliliğimi bir gecede bitirme kararımdan sonra ikinci kez evlenen annemin yanına geldim. Yaklaşık 5,5 aydır buradayım.. Tamda anlatıldığı hisleri yaşıyorum burada.. Dahası bunlar yetmezmiş gibi sırf boşanmış bir kadın olduğum için giyimime, gidip geldipim yerlere dikkat etmem gerektiği söyleniyor bana.. "Başında kocan yok , kendini koruyamazsın" diyorlar.. Nasıl sığıyor göğüs kafesime kalbim bunları duyduğum zaman ben de bilmiyorum inanın. Kolaylaştıracaklarına zorlaştırıyorlar ama Allah kerimdir elbet bir kurtuluş yolu çıkaracaktır önüme ona tevekkül etmekten ve şükretmekten başka çarem yok :)

Bu aralar tam da böyle hissediyorum. Ama nedenini biliyorum. Bilmek daha da can acıtıyor.

Cemal Süreyya nin bahsettiği yaşadığımda panik atakla tanışmıştım

Hissettim hemde çok yakın zamanda. Hala da hissediyorum. Nefes alıyorum ama böyle batıyor gibi. Bişeyleri oldurmaya çalıştıkça daha çok batırıyormuşum gibi bir his. Tüm hayatımı sorgulatacak bir his...

Herkes dönem dönem böyle duygular yaşar. Klasik bir söz olsa da gerçektir "zaman her şeyin ilacıdır"

Geceleri 12’den sonra gelen normal bir his bu his çok şiii yapmayın

Bunu yaşadım ama nedenini biliyorum.