Sorunlarınıza çözüm aramak için insanlara kendinizi anlatır mısınız?

Hayır, sorunlarıma çözüm aramak için kendimi insanlara anlatmam. Çünkü bilirim ki, hiç kimse benim yandığım ateşin sıcaklığını benim kadar hissedemez, en fazla uzaktan dumanını izler. İnsanlara sorun anlatmak çoğunlukla bir çözüm getirmez, sadece geçici bir hafifleme hissi verir. Üstelik kendi enkazınızı başkalarına çok fazla açtığınızda, bir süre sonra insanların gözünde "acıma nesnesine" dönüşürsünüz. Ben sorunlarımı insanlara anlatıp omzumu yaslayacak bir yer aramak yerine; o sorunla kendi sessizliğimde yüzleşmeyi tercih ederim. İnsanlardan çözüm değil, sadece yeri geldiğinde o yükü unutturacak samimi bir bağ beklerim.

Sorunlarımı gidip başkalarına anlatmayı pek sevmem. Ne zaman birine içimi açsam ya da akıl danışmaya çalışsam günün sonunda pişman oluyorum çünkü herkes kendi hayatına göre ahkam kesmeye başlıyor. Benim ne hissettiğimi tam anlamadan öyle üstünkörü tavsiyeler veriyorlar ki insanın canı daha çok sıkılıyor. Bir de dert anlattığın an ister istemez insanların eline koz vermiş gibi oluyorsun o yüzden en temizi her şeyi kendi kafanda çözmektir. Kendi göbeğimi kendim keserim olayları tartar hamlemi yaparım başkasının aklıyla yol yürümek bana göre değil hiç...

genelde sorunlarımı kendi başıma çözmeye çalışırım herkese kendimi anlatmayı sevmem çünkü bazen derdini anlatırken bir de yanlış anlaşılmayı düzeltmek zorunda kalıyorsun ama gerçekten güvendiğim birinin fikrini almaktan da çekinmem

dert anlatmak , Çar bombasi yapmaktan daha zor. Senelerdir kimseye bir şey anlatmam ailem de dahil , he bir gün bir kadına anlatıyorsam ciddi düşündüğüm gelecek istediğim için anlatıyorumdur.

Kendi içimde çözerim genelde pek dökülmeyi sevmem zaten anlatınca da pek bir şey değişmiyor o yüzden kendi yağımda kavrulup gidiyorum işte

Kendi işimi kendim görebilirim teşekkürler

Benim aklım bana yeter