Küçük şeylerle mutlu olabilir misiniz?

Rahatsız etmesi iyi işaret. Bir yere dokundu demek ki :)

Dur
Cevabımdan memnun değilim. Tamamlamam lazım, daha da araştırmam lazım. Beklenti açıkça söylendiyse ve karşı taraf umursamadıysa burada iki tarafın senaryosunu kuralım. Asıl ayırımı da yapmak lazım. Beklenti söylendi mi söylenmedi mi? Veyahut beklentiyi kuran ve söyleyen tarafları da irdelemek lazım. Hep araştırma yapan birisiyim, saf merak. Tıpkı Constitution of the United States ( Birleşik Devletler Anayasası) gibi. "We the People of the United States, in Order to form a more perfect Union"
daha mükemmel bir birlik için. Araştırmalara devam edeceğim. Bu cevaptan memnun kalmadım tamamlanmamış gibi.

Araştırmamı yaptım (ama tamamlanmamış bu benim için geçerli sizler için değil belki faydam dokunur inşaAllah)
In the name of God the Most Gracious the Most Merciful (Esirgeyen ve bağışlayan tengri'nin adıyla).
Fizik örneğiyle başlayayım
Görece hız vardır. Diyelim ki 60 mph ile ilerliyorum. Karşımdan bir araç da aynı hızda ilerliyor (sürat değil) ama bu bana 100 mph gibi geldi. Bu bir mutlak değer değil.
Ben doğru ölçüyorum karşımdaki araç da doğru ölçüyor. Önemli olan önce referans noktası olduğudur. İlişkide de iki taraf aynıdır ama olayı farklı yerden ölçerler. Çatışma çoğu zaman ölçümde değil, referansın, yani beklentinin söylenmemesinde. Bu fizikten bir örnek.
Peki mutluluğun hükmünü kim verir?
Öncelikle ilk okuduğum akademik PDF'de (URL linkini paylaşacağım) şu örüntü dikkatimi çekti.
Psikoloji literatüründe "iyi oluşu" ve terimleri nelerdir?
Bireylerin kendi yaşamlarını nasıl değerlendirdiği, o halde şöyle örüntü yakaladım
kaynak ---> mekanizma ---> alternatif ---> öngörü ---> ölçek -----> neden?
Psikolojide "öznel iyi oluş" kişinin KENDİ hayatını değerlendirmesi gerek. Burada "kendi (self/benlik)" kavramı kendisini nasıl algıladığına ve dış dünyayla ilişki kurarken gelişimsel olarak bunu nasıl kendi vekilliğini yapabilmekte?
Bu bir tek yapı değil.
Bir de iki katman var : "anlık keyif" ve geriye dönüp yapılan değerlendirme ("hayatım nasıl?"). Küçük şeyler anlık keyfi besler. "Genelde mutsuzdur" ise geriye dönük değerlendirme hakkında bir "iddia". Söz bu iki katmanı birbirine bağlıyor lakin aradaki köprüyü göstermiyor.

Peki araştırma ne diyor?
Bradbury ve Fincham, mutsuz ilişkilerde insanlar karşı tarafın davranışını "hep böyle, her konuda böyle, bilerek ve bencilce" diye yorumlama eğiliminde. Self kavramı buradan belirir. Mutlu ve butsuz kişilere aynı hayali olay gösterildiğinde bile farklı yorum yapıyorlar. Olayda değil farklı, okumada.

Şöyledir;
Al - ver ilişkisi değil ---> karşılaştır.
Kural nesnel ama sayılar öznel. Şöyle bir metafor kurayım. "Ev işlerinin %100'ünü ben yapıyorum" ama bu avukatlıktır. Bilim insanı gibi ayırt edici değildir.
Ve bahis edilen noktaya gelmekteyiz.
Kunda bunun nasıl olduğunu açıklıyor. Zihin bir sonuca ulaşmak istediğinde kendine yönlü bir soru sorar ("beni umursamıyor mu?") ve hafızada sadece bunu doğrulayan anıları arar. Kişi yalan söylemez ama taraflıdır. Burada ters soru soracağız "yorgun muydu? başka bir nedeni olabilir mi?"
Sonuç ise şu,
Beklenti söylenmediyse o halde yük beklentiyi kurandadır.
Söylendi ve umursanmadıysa karşı tarafın da gerçek payı vardır.
Her iki durumda da karşı tarafı "fail" ilan etmeden önce reverse (ters) soruyu sormak gerekir.
Küçük şeylerle mutlu olmak problem yaratabilir çünkü sorun mutluluğun anahtarını başkasına verip sonra kapıyı nasıl açtığını kendi avukatımıza yorumlatmaktır.
iaap-journals.onlinelibrary.wiley.com/.../aphw.12090
fbaum.unc.edu/.../Psych-Bulletin-1990-Kunda.pdf (avukat)
www.academia.edu/.../Attributions_in_Marriage_Review_and_Critique

Belki bu yoruma eklemeler yapabilirim. Şimdi A-10CII ile Close Air Support görevini icra edeceğim DCS'te.

Ve araştırmak istersen Google Scholar'a müracaat edebilirsin.

Hayattan ne istediğin önemli. Mesela en basit örnek veriyorum bir kız çocuğu gelip senin çok güzel olduğunu söylüyor ve teşekkür ediyorsun, başkalarına da söylüyorsun biri bana böyle söyledi, çok mutlu oldum diye. Bazısının gününü tamamen güzelleştirirken bazısına sıradan gelebilir.
Biraz olaya şöyle bakıyorum ufak şeylerle ne kadar mutlu olabiliyoruz?

O yüzden sorunun cevabı biraz da bu yöne doğru çıkıyor.
Her insan küçük detaylarla mutlu olmayabilir, mutlu olanlar ve bunu değerli bulanlar şanslı

Aynı dili konuştuk şükür dödöwmös

Evet. Ondan da eski sweatshirtüm var, annem seneye de giyersin diye üç beden büyük almıştı, şu an tam oluyor tabii. 2005 yılı o.