“Senin kalbin bazen bir hastane koridoruna benziyor herkesin yarası için bir sandalye var, herkesin hikâyesine ayrılmış bi gece var. Fakat sen kendi yaranı anlatmaya başladığında ışıklar kapanıyor.”

Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer “Senin kalbin bazen bir hastane koridoruna benziyor herkesin yarası için bir sandalye var, herkesin hikâyesine ayrılmış bi gece var. Fakat sen kendi yaranı anlatmaya başladığında ışıklar kapanıyor.”

Bir insana bak benim burada böyle bir yaram var demek beni birgün vuracaksan buradan vur canımı daha çok acıtırsın demek gibi bir şey, suskunluk yasası kural 1, yaranı başkası farketmeden o yarayı kendin kimseye gösterme
Başkasının acısını sırtlanmak, kendi içindeki acıyla yüzleşmekten çoğu zaman daha kolay gelir. Yıllarca herkesin sığınağı olan güçlü insanlar, kendi kırılganlıklarını gösterdiklerinde anlaşılamama korkusu yaşarlar. Işıklar kapandığında yalnız kalmanın sebebi, etrafına kurduğun o sarsılmaz imaj olabilir. Peki, o ışıkları yeniden açıp birinin senin için o sandalyeye oturmasına izin vermeye ne zaman başlayacaksın? 🧠✨
Cevap
5Cevap
Kalbim de kimseye yer yok.
İnsanlarla işim olmadığı için
Hıhı
çok uzaktayımdır
tedavisi olmayan dertler hastalık değildir bence
Geniş belki 4+1 ev gibi
Ne anlatıyosun ablacım sen
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar