İçinizdeki Neşe de sessizleşti mi?

İçimin neşesi de sessizleşti
​Bugün kimseye söylemedim ama içim çok ağladı.
Yüzümde hiçbir şey yokmuş gibi bir ifade vardı.
Birileri güldü, ben de güldüm.
Kimse içimdeki sessizliği duymadı.
"İyiyim" dedim, çünkü başka bir cevap bilmiyordum.
Eve dönünce kapıyı kapattım.
Ve bütün gün sakladığım hâlim ortaya çıktı.
Meğer insan en çok yalnız kalınca kendisi oluyormuş.
Bir süre tavana baktım, hiçbir şey düşünmeden.
Sonra yine her şeyi düşündüm.
Geçmişi, kendimi, sustuklarımı...
İçimde hâlâ anlaşılmayı bekleyen bir tarafım var.
Kimse gelsin diye değil.
Sadece biri bir gün fark etsin diye.
Sen iyi değilsin desin.
Belki de yıllardır duymayı beklediğim cümle bu.