Bu devirde zaten kafası rahat olan tek bir insan bile bulamazsın. Hayat sürekli bir bilinmezlik üzerine kurulu ve yarın önümüze ne çıkacağını işlerin nereye varacağını kestirememek insanı bazen delirtiyor. Kendi hayatımı düzenimi ne kadar sağlama almaya çalışırsam çalışayım bu belirsizlik hissi bir köşede hep duruyor. Ama sırf bu korku yüzünden de her günü kendime zehir edecek halim yok. O yüzden önümüze bakmaktan ve o an ne gerekiyorsa onu yapmaktan başka çaremiz yok...
herkesin içinde bir yerlerde o korku var, hele okul bitince ne olacak ne bitecek diye düşünmek normal yani. insan bazen daralıyor ama çok da üstüne gitme, akışına bırak biraz elinden geleni yaptıktan sonra gerisi nasip. 29 yaşındayım ben de zamanında aynı yollardan geçtim, bugün o kadar dert ettiğim şeylerin çoğu çözüldü gitti.
Mezuniyet eşiğinde hissettiğin bu yoğun belirsizlik baskısı çok insani ve yalnız değilsin. Zihnin şu an kontrolü kaybetme korkusuyla geleceği sürekli simüle etmeye çalışıyor, bu da seni zihnen yoruyor. Oysa odak noktanı bütünden bugünkü küçük adımlara indirdiğinde bu yük hafifleyecek 🧠. Şu an seni en çok korkutan şey iş bulamamak mı, yoksa yanlış bir yol seçme düşüncesi mi ✨?